«Ενόψει της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και των απαραίτητων stresstest έχει αυξηθεί η πίεση στους συναδέλφους, ενώ οι ατομικές στοχοθεσίες και οι εκβιασμοί των διευθυντών στο δίκτυο έχει γίνει καθημερινότητα. Προσωπικές απειλές και ύβρεις είναι στην ημερήσια διάταξη, ενώ κάποιοι περιφερειακοί δεν διστάζουν να απειλήσουν και με κλείσιμο καταστημάτων και διασπορά των συναδέλφων στα 4 σημεία του ορίζοντα

Τα παραπάνω καταγγέλει σε ανακοίνωσή του Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής-Πειραιώς (ΣΕΤΑΠ) συνοψίζοντας το κλίμα που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στην εν λόγω...συστημική Τράπεζα.

Από συναδέλφους κάποιων καταστημάτων μάλιστα, μας μεταφέρθηκε ότι περιφερειακός απείλησε τους ταμίες ότι αν δεν κάνουν πωλήσεις κατά το δίμηνο Νοέμβρη-Δεκέμβρη, «θα τον βρουν μπροστά τους» συνεχίζει στην ανακοίνωση-καταγγελία του ο ΣΕΤΑΠ. 

  • Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση του Συλλόγου ΕΔΩ.

 

s.mitrota  του Σπύρου Μητροτάσιου 

Γενικού Γραμματέα του ΕΝ.Α.Σ. Alpha-Εμπορικής

«ΧΑΛΙΑ ΜΑΥΡΑ, «ΕΙΚΟΝΑ ΝΤΡΟΠΗΣ», «Περιμένω (τόσα) ασφαλιστήρια συμβόλαια μέχρι (τότε)» κ.ο.κ...είναι κάποια από τα υποτιμητικά και προσβλητικά μηνύματα που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι της Τράπεζας Πειραιώς στους προσωπικούς τους υπολογιστές. Τα μηνύματα αυτά πολλές φορές συνοδεύονται μάλιστα και από κάποια άλλα με ποδοσφαιρικούς πλέον όρους : «Πάσες», «τουρνουά», «το καλύτερο 10άρι», «βάλτε γκολ», «ο ταμίας πασσαδόρος»,....που κάθε άλλο παρά σε εργαζόμενους – τραπεζοϋπαλλήλους απευθύνονται.


   Τα παραπάνω είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα των όσων καταγγέλει ο Σύλλογος Εργαζομένων στις Υπηρεσιες της Τράπεζας Πειραιώς (πρ. Κύπρου) σε σχέση με την τακτική της καθημερινής ηθικής και εργασιακής παρενόχλησης των εργαζομένων με στόχο (τι άλλο;) την αύξηση των πωλήσεων.

   Το πλέον εξοργιστικό όμως στοιχείο της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι «...η κατάσταση αυτή έχει σε τέτοιο σημείο εκτραχυνθεί, ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, υπό τη συνεχή απειλή και τα άκρως υποτιμητικά για την απόδοσή τους σχόλια, να καταλήγουν να γίνονται επιπλέον αντικείμενο εκμετάλλευσης με το να αγοράζουν για τους εαυτούς τους ή προς όφελος συγγενικών τους προσώπων ασφαλιστικά προϊόντα, μόνο και μόνο για να μην υπολείπονται στους στόχους».
(Δείτε την ανακοίνωση του Συλλόγου με τίτλο "Πωλήσεις Ασφαλιστικών Προϊόντων-Εργασιακός Εκφοβισμός.)

Οι εργαζόμενοι της πρ. Εμπορικής Τράπεζας γνωρίζουν πολύ καλά όλα τα παραπάνω, καθώς έχουν βιώσει "από πρώτο χέρι" παρόμοιες τακτικές στελεχών της Εμπορικής Τράπεζας.

   Το δυστύχημα βέβαια σήμερα είναι ότι οι εργαζόμενοι στις Τράπεζες φαίνεται να έχουν αποδεχτεί τον ρόλο που τους επιφυλάσσει η εργοδοσία  καθώς δεν βλέπουν κάποιου είδους αντίδραση από το συνδικαλιστικό κίνημα συνολικά. Και πώς να υπάρξει κάποιου είδους αντίδραση από τα συνδικάτα όταν η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ έχει αποδεχθεί επί της ουσίας την ατομική στοχοθεσία στις Τράπεζες.

   Παρόλες τις δυσκολίες, η Ενιαία Αγωνιστική Συσπείρωση έχει δώσει σκληρή συνδικαλιστική και ιδεολογικοπολιτική μάχη ενάντια στην εφαρμογή της ατομικής στοχοθεσίας. Χαρακτηριστική εικόνα αυτού του αγώνα, αλλά και της γενικότερης αντίληψης που προσπαθήσαμε να ενσταλλάξουμε στην συνείδηση των εργαζομένων, μπορεί κάποιος να αποκτήσει διαβάζοντας την ανακοίνωση της ΕΑΣ Νο56 με τίτλο: "Μήπως τελικά εμείς είμαστε ο στόχος;"

                                      Σήμερα, συνεχίζουμε τον μακρύ και δύσκολο αυτόν αγώνα.

Καλούμε τους εργαζόμενους της Alpha Bank:

  • Να καταγγέλουν τυχόν περιστατικά ηθικής και εργασιακής παρενόχλησης, εάν υφίστανται τέτοια.
  • Να μην αποδεχθούν τον ρόλο του σύγχρονου δούλου.

KATAPIESI

   Τέλος πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα και η επικίνδυνη κατάσταση που αρχίζει να διαμορφώνεται στην Τράπεζα ως απόρροια των εντολών της Διοίκησης προς τα στελέχη-αξιολογητές να βαθμολογούν ως μη αποδεκτό...το 10% των εργαζομένων !!! Τονίζουμε για άλλη μία φορά ότι η κατεύθυνση για apriori υποαξιολόγηση ενός ποσοστού εργαζομένων έρχεται να "δέσει" με την δυνατότητα ουσιαστικά της Τράπεζας να απολύει -πλέον- χωρίς την προϋπόθεση ύπαρξης σπουδαίου λόγου. Αυτή η δυνατότητα, όπως είναι γνωστό στους περισσότερους, δόθηκε στην Alpha Bank τόσο από τα καταστροφικά Μνημόνια που υπέγραψαν οι γνωστοί πολιτικοί ολετήρες όσο και από τον νέο Οργανισμό Προσωπικού" που υπέγραψε η πλειοψηφία του "κίτρινου" σωματείου της Alpha Bank.

   Για αυτόν ακριβώς...και για χίλιους άλλους δύο λόγους, οι εργαζόμενοι στις Τράπεζες πρέπει να γυρίζουν οριστικά την πλάτη σε όλους όσους παριστάνουν τους συνδικαλιστές ενώ στην πραγματικότητα η δουλειά τους είναι να υπηρετούν πιστά τα αφεντικά τους. Να "φτύσουν" την εκπροσώπηση αυτών των συνδικαλιστών που μαζί με την εργοδοσία επιβάλλουν στους χιλιάδες εργαζόμενους στις τράπεζες ένα καθεστώς τρομοκρατίας και ανασφάλειας. Διαφορετικά, η ημέρα που η επιχείρηση θα μας "κοιτάξει στα δόντια" δείχνοντάς μας τον δρόμο της εξόδου όπως, με πιό ήπιο τρόπο, κάνει και σήμερα με τα προγράμματα εθελουσίας είναι σίγουρο ότι θα έρθει για όλους .

 

bullying stopΗ κρίση εντείνει το bullying στην εργασία

      Το bullying «εκδηλώνεται ως φραστικός εκφοβισμός, επιτίμηση, απαξιωτικός χαρακτηρισμός, παρενόχληση κάθε είδους, επαγγελματικός παραμερισμός, φωνές και με εμφανή την επιθετικότητα στη «γλώσσα του σώματος» και εφαρμόζεται ευρύτατα στη τράπεζα Πειραιώς με το manatzment της διοίκησης της. Θύματα αυτής της κατάστασης είναι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων της τράπεζας και ιδιαίτερα οι νεοεισελθόντες στη τράπεζα, δηλαδή οι εργαζόμενοι των πρώην τραπεζών Μαρφίν, Κύπρου, Ελληνικής, Millennium και ιδίως της ΑΤΕ.

      Όπως αναφέρει και η Χριστίνα Δαμουλιάνου σε άρθρο της στην Καθημερινή (31/8/2014) που παραθέτουμε πιο κάτω «Το «σπορ» του bullying ανθεί στα εργασιακά περιβάλλοντα και υποθάλπεται από την έλλειψη σχετικής πολιτικής εκ μέρους των εργοδοτών είτε από τη σιωπή εκείνων που έχουν ενστερνισθεί τη συμβουλή ότι ο καλός καριερίστας όσο λιγότερο παίρνει θέση στους καυγάδες των άλλων, τόσο πιο ασφαλής είναι στη θέση του και τόσο πιο γρήγορα θα ανέλθει τη σκάλα της ιεραρχίας. Συνήθως, οι επιτιθέμενοι -οι bullies- προτιμούν άτομα που τα θεωρούν αδύναμα -κατά προτίμηση νεοφερμένους και γυναίκες- χωρίς να εξαιρούν όμως και τους «δυνατούς στόχους», σαν ένα παιχνίδι εξουσίας ή επιβεβαίωσης και επικράτησης».

     Γράφει ακόμη στο σχετικό άρθρο: «Η ζημιά που προκαλεί στα άτομα που δέχονται αυτή τη συμπεριφορά –κυρίως όταν πρόκειται για προσωπικότητες ήπιες και χαμηλών τόνων– αλλά και στις ίδιες τις επιχειρήσεις, έχει εκτιμηθεί ως σοβαρή. Το κόστος για την επιχείρηση είναι η μείωση της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας των εργαζομένων, η αύξηση των εξόδων της για νέες προσλήψεις αλλά και για τη συγκράτηση του καλού προσωπικού της, τα πιθανά δικαστικά έξοδα και, κυρίως, η αμαύρωση της εικόνας της».

     Κατά τη γνώμη μας επιδίωξη της Πειραιώς είναι η ισοπέδωση του εργαζομένου που έχει διαφορετική κουλτούρα και η, εν τέλει, εξώθηση του σε παραίτηση.

     Το θέμα είναι σοβαρό και ιδιαίτερα εκτεταμένο στη τράπεζα όπου απουσιάζουν σαφείς, διαφανείς, δημοκρατικοί, αξιοκρατικοί κανόνες υπηρεσιακής διαβίωσης και εξέλιξης. Το bullying αντιμετωπίζεται με διαρκή ενημέρωση, κριτική των φαινομένων και ιδιαίτερα με την θέσπιση κανόνων.

     Πιο κάτω παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό δημοσίευμα,που τονίζει «ότι η σημερινή οικονομική και κοινωνική κρίση που διερχόμαστε επιβάλλει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην αντιμετώπιση της σιωπηλής αυτής επιδημίας που απειλεί τους εργασιακούς χώρους» .

.................
                                                                 Η κρίση εντείνει το bullying στην εργασία

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΑΜΟΥΛΙΑΝΟΥ από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 31/8/2014

     Στις 17 Ιουνίου 2014, στο 9ο Διεθνές Συνέδριό της που πραγματοποίησε στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, η International Association on Workplace Bullying and Harassment (IAWBH), σκοπό είχε κατ' αρχήν να επισημάνει τη «δραματική αύξηση του φαινομένου κατά την τελευταία δεκαπενταετία», αφετέρου να υπογραμμίσει ότι η σημερινή οικονομική και κοινωνική κρίση που διερχόμαστε επιβάλλει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην αντιμετώπιση της «σιωπηλής αυτής επιδημίας που απειλεί τους εργασιακούς χώρους». O διεθνής αυτός φορέας (www.iawbh.org) ιδρύθηκε στο Μόντρεαλ το 2008 και σήμερα αριθμεί 160 μέλη από Ευρώπη και άλλες -συνολικά 20- χώρες του πλανήτη μας.

     Σήμερα, που οι εργασιακές σχέσεις πλήττονται από απολύσεις, απεργίες, καταλήψεις εργασιακών χωρών, μειώσεις μισθών, όλα αυτά έχουν φέρει έξαρση της βίαιης συμπεριφοράς στους χώρους της εργασίας. Το bullying, όμως, έρχεται στην επικαιρότητα, και για τον λόγο ότι ανεξάρτητοι φορείς σε πολλές χώρες έχουν ορίσει ετήσια «εθνική ημέρα για την καταπολέμηση του bullying». Επίσης, η IAWBH πραγματοποιεί ανά διετία το συνέδριό της, το προηγούμενο έγινε στην Κοπεγχάγη όπου και είχαν ήδη συζητηθεί «οι προκλήσεις του μέλλοντος».

     Το bullying εκδηλώνεται ως φραστικός εκφοβισμός, επιτίμηση, απαξιωτικός χαρακτηρισμός, παρενόχληση κάθε είδους, επαγγελματικός παραμερισμός, φωνές και με εμφανή την επιθετικότητα στη «γλώσσα του σώματος». Η ζημιά που προκαλεί στα άτομα που δέχονται αυτή τη συμπεριφορά –κυρίως όταν πρόκειται για προσωπικότητες ήπιες και χαμηλών τόνων– αλλά και στις ίδιες τις επιχειρήσεις, έχει εκτιμηθεί ως σοβαρή. Το κόστος για την επιχείρηση είναι η μείωση της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας των εργαζομένων, η αύξηση των εξόδων της για νέες προσλήψεις αλλά και για τη συγκράτηση του καλού προσωπικού της, τα πιθανά δικαστικά έξοδα και, κυρίως, η αμαύρωση της εικόνας της.

     Το «σπορ» του bullying ανθεί στα εργασιακά περιβάλλοντα και υποθάλπεται από την έλλειψη σχετικής πολιτικής εκ μέρους των εργοδοτών είτε από τη σιωπή εκείνων που έχουν ενστερνισθεί τη συμβουλή ότι ο καλός καριερίστας όσο λιγότερο παίρνει θέση στους καυγάδες των άλλων, τόσο πιο ασφαλής είναι στη θέση του και τόσο πιο γρήγορα θα ανέλθει τη σκάλα της ιεραρχίας. Συνήθως, οι επιτιθέμενοι -οι bullies- προτιμούν άτομα που τα θεωρούν αδύναμα -κατά προτίμηση νεοφερμένους και γυναίκες- χωρίς να εξαιρούν όμως και τους «δυνατούς στόχους», σαν ένα παιχνίδι εξουσίας ή επιβεβαίωσης και επικράτησης.

     Οι εργασιακοί αυτοί δυνάστες θα μπορούσε να καταταγούν σε κατηγορίες. Στους «χρόνιους», άτομα ανασφαλή με υψηλά επίπεδα ναρκισσισμού και έμφυτη αντιπάθεια προς τους γύρω τους. Στους «ευκαιριακούς», που δείχνουν τον κακό εαυτό τους όταν αυτό μπορεί να τους φανεί χρήσιμο για να ανέβουν ιεραρχικά ή για να εξουδετερώσουν τον αντίπαλο. Μπορεί να πρόκειται για άτομα ευφυή, με υψηλές κοινωνικές ικανότητες που -κατά περίπτωση- δείχνουν ακόμη και μεγάλη καλοσύνη, αν αυτό είναι προς το συμφέρον τους. Αυτή είναι η πολυπληθέστερη κατηγορία και η πλέον δύσκολη να αντιμετωπισθεί. Υπάρχουν και οι «παροδικοί» -που αποτελούν το μικρότερο ποσοστό- και είναι άτομα αδέξια και κοινωνικά ανίκανα, που πληγώνουν τους γύρω τους από έλλειψη ευαισθησίας, συχνά χωρίς καν να συνειδητοποιούν τη βλάβη που προξενούν.

     Το φαινόμενο της κακής μεταχείρισης των εργαζομένων είναι, βέβαια, πολύ παλιό. Πρωτοσυζητήθηκε το 1979 στη Σουηδία και από το 1989 και στη Βρετανία. Το bullying, όμως, είναι μια κατάσταση που μπορεί να επεκταθεί ακόμη και σε εργασιακούς χώρους όπου οι υπόλοιποι όροι -αμοιβές, ωράρια, περιβάλλον, συνθήκες εργασίας- συμβαίνει να είναι ικανοποιητικοί. Μπορεί ακόμη να εμφανισθεί σε επιχειρήσεις και σε οργανισμούς όπου οι διοικήσεις τους προσπαθούν, όντως, να εξασφαλίσουν ένα καλό εργασιακό περιβάλλον. Ειδικοί ερευνητές, μάλιστα, το έχουν χαρακτηρίσει «επιδημία που εξαπλώνεται» και υπονομεύει την εργασιακή απόδοση, την επαγγελματική εξέλιξη, συχνά και την κατάσταση υγείας των εργαζομένων.

Αντιμετώπιση

     Το Ινστιτούτο Μάνατζμεντ στη Βρετανία έχει από καιρό συμβουλεύσει τις επιχειρήσεις να αναπτύξουν πολιτικές καταπολέμησης της συμπεριφοράς αυτής και να παρακολουθούν στενά την εξέλιξη του φαινομένου. Να εκπαιδεύσουν τα στελέχη τους για την αντιμετώπιση τέτοιων επεισοδίων και να εγκαταστήσουν τηλεφωνικές γραμμές άμεσης δράσης για τα τυχόν θύματα. Ιδιαιτέρως σοβαρό, ωστόσο, γίνεται το φαινόμενο αυτό -και αντανακλά την έλλειψη κοινωνικής ευθύνης εκ μέρους της επιχείρησης- όταν γίνεται ανεκτό να πλήττει άτομα που παίρνουν το βάπτισμα του πρώτου εργασιακού περιβάλλοντος.

     Το πρόβλημα του bullying στους εργασιακούς χώρους λόγω των σοβαρών αρνητικών επιπτώσεων που μπορεί να έχει, τόσο για τους εργαζομένους προς τους οποίους απευθύνεται, όσο και για τους οργανισμούς οι οποίοι είτε επιλέγουν να το αποσιωπούν είτε γιατί η κουλτούρα τους προσφέρεται για την «καλλιέργεια» του αντικοινωνικού αυτού... σπορ έχει τεθεί στην ατζέντα των ερευνητών του εδώ και δεκαετίες και, κατά καιρούς, δημοσιεύονται τα αποτελέσματά τους σύμφωνα με τα οποία «δράστες» του bullying είναι συνήθως άτομα στην προσωπικότητα των οποίων κυριαρχούν η ανεπάρκεια δεξιοτήτων και το αυταρχικό στυλ διοίκησης.

     Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, ότι σημαντικό ποσοστό νεαρών μάνατζερ έχουν παραδεχθεί ότι έχουν, όντως, συμπεριφερθεί κατά τρόπο που θα μπορούσε να εκληφθεί και ως bullying. Ενώ, τα πλέον συχνά θύματα είναι οι μεσαίοι μάνατζερ, που ως γνωστόν δέχονται πιέσεις και εκ των άνω και από τους κατώτερούς τους. Ωστόσο, οι ίδιοι δηλώνουν αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα και συμφωνούν ότι αποτελεί ευθύνη του εργοδότη να δίνει τη λύση. Επειδή όμως χρέος των μάνατζερ είναι να νοιάζονται και για τους εργαζομένους, η πρώτη πρόταση που τους γίνεται είναι να δημιουργούν μια τέτοια κουλτούρα όπου, απλώς, το bullying να μην μπορεί να γίνεται ανεκτό.

     Ομως, για να φθάσει σε όλους αυτό το μήνυμα, θα πρέπει να υποστηρίζεται από την ίδια την κουλτούρα της επιχείρησης, αλλά και από το ανάλογο διοικητικό στυλ των ιθυνόντων. Και επειδή οι συμπεριφορές του bullying υπόκεινται συχνά σε υποκειμενικές ερμηνείες, αλλά και επειδή το bullying αλλάζει συχνά πρόσωπο, οι μάνατζερ οφείλουν να γνωρίζουν ότι το πραγματικό του «πρόσωπο» κρύβεται πίσω από την κατάχρηση εξουσίας και την υπερβολική άσκηση έλεγχου.