http://www.iskra.gr/wp-content/uploads/2016/11/apostolopoulos.jpgΑναδημοσιεύουμε το ενδιαφέρον και εύστοχο σε πολλά σημεία άρθρο του γνωστού δημοσιογράφου Αποστόλη Αποστολόπουλου, το οποίο σκιαγραφεί με "αιρετική" ματιά την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και τον Κόσμο.

««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««

Υπάρχει μια καθαρή γραμμή που ενώνει τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν με τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη. Και οι δυο γνωστοποίησαν εξαρχής το πρόγραμμά τους με απερίφραστη ειλικρίνεια, κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει ότι ξεγέλασαν τον κόσμο με λαγούς και πετραχήλια, σαν κάτι γνωστούς μας, ας πούμε. Μακρόν και Μητσοτάκης είναι και οι δυο νεοφιλελεύθεροι και δεν κρύβουν ότι θα πάρουν μέτρα αντιλαϊκά, θα απολύσουν κόσμο, χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, θα συμπιέσουν όσο μπορούν το κοινωνικό κράτος κλπ, κλπ. 

Είναι προφανές ότι και οι δυο πολιτικοί πιστεύουν ότι η ειλικρίνεια δεν θα τους ζημιώσει. Και τουλάχιστον στην περίπτωση Μακρόν δεν έπεσαν έξω. Η «στρατηγική της ειλικρίνειας» είναι, ωστόσο, τόσο ανιδιοτελής όσο και οι ψεύτικες υποσχέσεις: Εκμεταλλεύεται ότι ο κόσμος έχει αηδιάσει από τα ψέματα των πολιτικών. Και, δεύτερον, βασίζεται στο ότι δεν φαίνεται να υπάρχει αυτή τη στιγμή άλλη αξιόπιστη πρόταση. 

Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες αλλά δεν υπάρχει ηγεσία ισχυρή, αποφασισμένη και ικανή να υποστηρίξει σταθερά τις πιο αξιόλογες. Το Σύστημα πνίγει στην κούνια κάθε ιδέα, κάθε φορέα και κάθε άνθρωπο που θα μπορούσε να πείσει ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός.  Τα παραδείγματα αφθονούν: ο Σώντερς γονάτισε στην Κλίντον, οι Ποδέμος τσακώθηκαν μεταξύ τους, ο Μελανσόν δείλιασε, υπόκυψε στις πανταχόθεν πιέσεις, ιδίως της υπόλοιπης αριστεράς και τελικά αποδέχθηκε τον Μακρόν. Η Λεπέν ζάρωσε στον Β’ γύρο, φάνηκε «λίγη» όταν της ζήτησαν να υποστηρίξει την οικονομική της πολιτική. Και ο Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο πικρή ιστορία των τελευταίων εβδομήντα ετών.

Η υποτιθέμενη ειλικρίνεια των νεοφιλελεύθερων βασίζεται στο ότι κάθε αντίλογος γελοιοποιείται, απαξιώνεται, εξοντώνεται.  Δεν αρκεί, πλέον, να κερδίσει κανείς τις εκλογές. Οι συνεχείς επιθέσεις και η δυσφήμηση του Τραμπ από το αμερικανικό κατεστημένο επιβεβαιώνουν ότι η μάχη μετά τις εκλογές είναι εξίσου σημαντική με την προεκλογική. Οι ελίτ καθορίζουν τον φίλο/εχθρό ανάλογα με το ποιος ταιριάζει με τα σχέδια του Συστήματος. Οι κυρίαρχες ελίτ έχουν οργανωθεί όπως ένα Στρατηγείο εν ώρα μάχης με εχθρό όλους εμάς, πολίτες κάθε κατηγορίας, και όλα τα Έθνη-Κράτη. Στόχος είναι να αποκλειστεί προληπτικά ή να εξοντωθεί εκ των υστέρων κάθε πιθανή απόπειρα παρέκκλισης από το σχεδιασμό του Στρατηγείου. Το Σύστημα έχει έδρα Μελέτης, Σχεδιασμού, Οργάνωσης και Δράσης τον αγγλοσαξωνικό Κόσμο. Ο Σχεδιασμός είναι μακροπρόθεσμος όσο και άμεσης ανάγκης. Πχ το 2014 ο Κίσσινγκερ προσκάλεσε στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ τον Μακρόν και πέρυσι προσκάλεσαν τον κ. Εδουάρδο Φιλίπ. Ο Μακρόν έγινε Πρόεδρος και αμέσως «επέλεξε» τον κ. Φιλίπ για πρωθυπουργό. Ο Φιγιόν, έχω ξαναγράψει, είχε πει σε συνέντευξή του (agora. vox) ότι “αυτοί (της Μπίλντεμπεργκ) κυβερνάνε τον Κόσμο”. Η συνέντευξη αποσύρθηκε και ο φλύαρος Φιγιόν εξοντώθηκε. Ειρήσθω εν παρόδω ο Μακρόν ήταν υπάλληλος του Ρότσιλντ αλλά δεν τον «διόρισε» αυτός μόνος του. Ο Μακρόν πέρασε από συλλογικές εξετάσεις, της Μπίλντεμπεργκ, ώστε να αξιολογηθεί από ποικιλία κριτών και κριτηρίων. Αντάξια του ονόματός της είναι η ελίτ που μεθοδεύει την επιλογή των άριστων, για τα συμφέροντά της. 

Οι κυβερνώντες στον αγγλοσαξωνικό χώρο έχουν εξαλείψει, κατά το δυνατόν, τα προσωποπαγή χαρακτηριστικά, όπως υποδεικνύει το παράδειγμα Μακρόν, και βασίζονται στην ίδια αντίληψη και μεθοδολογία με τον υπαρκτό (σταλινικό) σοσιαλισμό: Ένα πρόγραμμα, μια (μονοδιάστατη) σκέψη, ένας αμείλικτος τρόπος εφαρμογής του. Τυπικό παράδειγμα είναι το ΔΝΤ. Το Ταμείο εφαρμόζει την ίδια συνταγή, της απερίγραπτης λιτότητας, αδιαφορώντας για τις ειδικές συνθήκες κάθε χώρας. Όποιος επιχειρήσει να ξεφύγει ή δεν είναι αρεστός στο Σύστημα πχ ο Στρος Καν, ο Τραμπ, η Λεπέν, ο (νεοφιλελεύθερος) Φιγιόν κλπ, αντιμετωπίζει ανελέητο, εξοντωτικό πόλεμο. Στον ίδιο κατάλογο ο Μιλόσεβιτς (το Διεθνές Δικαστήριο αφού τον εξόντωσε, τον αθώωσε), ο Σαντάμ, ο Καντάφι, ο Άσαντ κλπ, κλπ. 

Δεν αρκεί να μιλάμε γενικώς για τον Καπιταλισμό. Στο πλαίσιο του Καπιταλισμού οι κυρίαρχες ελίτ έχουν οργανωθεί σε ολοκληρωμένο Στρατηγείο που περιφρονεί και καταπατά τις ίδιες του τις διακηρύξεις και διατηρεί τις εκλογές ως πρόσοψη της Δημοκρατίας αλλά μόνο όσο είναι απαραίτητο. Ένα Στρατηγείο που τρώει τα σωθικά του ενώ αναζητά τις αιτίες της αρρώστιας του σε κάποιον εξωτερικό εχθρό. Πχ η κατάρρευση των Χρηματιστηρίων από την πρώτη παγκόσμια «κρίση της τουλίπας» στο Ολλανδικό χρηματιστήριο τον 19ο αιώνα έως την κρίση του 2007/8 δεν οφείλονταν φυσικά σε κανένα κομμουνισμό ή στο κακό Ισλάμ, το πρόβλημα ήταν και είναι στο ίδιο το Σύστημα, ο Μαρξ το έχει περιγράψει άριστα. 

Ο φυσικός αντίπαλος αυτού του Συστήματος, η ιστορική Αριστερά, ηττήθηκε ολοκληρωτικά και αμετάκλητα, δεν υπάρχουν κληρονόμοι. Έχει σπάσει η ιστορική συνέχεια. Άλλοι άνθρωποι σε μελλοντικές εποχές θα αντισταθούν στην αδικία, όπως πάντα.  Η Ελλάδα καταδικάστηκε από τις κυρίαρχες ελίτ της Δεξιάς και της Αριστεράς να μείνει μια χώρα εξαρτημένη, με επαρχιώτικη, μίζερη νοοτροπία. Πχ Δεξιά και Αριστερά συνέπλευσαν στην καταδίκη του Βενιζέλου και της μικρασιατικής εκστρατείας. Στη Μεταπολίτευση, αμετανόητη η Δεξιά δεν ανέχθηκε το ρηξικέλευθο μεγαλόπνοο έργο του Μάνου Χατζιδάκη, ως Διευθυντή του Γ΄ Ραδιοφωνικού Προγράμματος της ΕΡΤ ενώ, βυθισμένη στη μιζέρια, η ηγεσία της Αριστεράς πολέμησε αρχικά τον Θεοδωράκη για τον Επιτάφιο και έκανε πίσω μόνο όταν αντέδρασε μαζικά ο κόσμος, οπότε οι ηγέτες από επικριτές έγιναν γλύφτες του συνθέτη, όπως κάθε συνεπής καιροσκόπος.  Συνένοχες ως το τέλος οι ελίτ της χώρας ολοκληρώνουν το έργο τους με την υπογραφή των αλλεπάλληλων Μνημονίων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διέλυσε και την τελευταία αυταπάτη ότι η ελληνική Αριστερά θα μπορούσε να είναι δύναμη ανανέωσης. Και σε μια αληθινά συμβολική διαδικασία, όπως θέλει συχνά η ειρωνεία της Ιστορίας, ολοκληρώνει την κάθοδο προς τον Άδη σε συνεργασία με το υποτίθεται πιο «ακραίο» τμήμα της Δεξιάς. Είναι το θλιβερό τέλος της μεταπολεμικής μας ιστορίας.

ΠΗΓΗ

http://www.alfavita.gr/sites/default/files/styles/imagearthron/public/polyethnikes.jpg?itok=DQaKSkxoΟι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου κατέχουν πλούτο ίσο με αυτόν που κατέχουν 3,6 δις κάτοικοι του πλανήτη!!!

Με αφορμή την φετινή (2017) ετήσια σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός ήρθαν στην δημοσιότητα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα -όσο και τραγικά- για την ανθρωπότητα στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά δημοσίευσε μετά από έρευνα και επεξεργασία του το ίδρυμα OXFAM, σε Έκθεσή του το 2016. Το Ίδρυμα OXFAM είναι ένα διεθνές δίκτυο με έδρα την Χάγη το οποίο σύμφωνα με το ίδιο "μάχεται για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια".

Δεν θα σχολιάσουμε βέβαια τέτοιου τύπου προσπάθειες από οργανώσεις και οργανισμούς που απλά θίγουν το πρόβλημα της φτώχειας χωρίς ωστόσο να αναφέρονται στις γενεσιουργές αιτίες του που δεν είναι άλλες από την ίδια την διαδικασία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (επέκταση πολυεθνικών παγκοσμίως, άνοιγμα και απελευθέρωση των "αγορών" κλπ).

Άλλωστε και η ίδια η σύνοδος του Νταβός εκεί αποσκοπεί: στο πώς θα διευκολυνθεί αυτή διαδικασία που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους.

Σημειώνουμε ότι το OXFAM βασίστηκε με την σειρά του σε στοιχεία που άντλησε από την Credit Suisse (Research Institute) καθώς και από την λίστα Forbes (Annual data).

Η Oxfam λοιπόν έχει υπολογίσει ότι:

Το 2015, μόλις 62 άτομα είχαν το ίδιο πλούτο 3,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι - το ήμισι περίπου της ανθρωπότητας (Ο αριθμός αυτός ήταν το 2010 μόλις κάτω από 388 άτομα).

• Ο πλούτος των πλουσιότερων 62 ατόμων έχει αυξηθεί σε αυτά τα πέντε χρόνια κατά 44% δηλαδή σε $ 1.76 τρις - πρόκειται για μια αύξηση πάνω από μισό τρις δολάρια ($ 542 δις), .

• Εν τω μεταξύ, στην ίδια περίοδο το εισόδημα του φτωχότερου 50% παρουσίασε μία πτώση της τάξεως του 38% (μόλις πάνω από ένα τρις δολάρια )

• Σε ένα τέταρτο του αιώνα "το μέσο ετήσιο εισόδημα του φτωχότερου 10% των ανθρώπων στον κόσμο αυξήθηκε κατά λιγότερο από $ 3 κάθε χρόνο και κατά ένα cent την ημέρα). 

Ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι και το εξής:

  • Περίπου $ 7,6 τρις βρίσκονται τοποθετημένα σε φορολογικούς παραδείσους (Off shore). Το ποσό αυτό αντιστοιχεί αθροιστικά στο ΑΕΠ της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου!

Άλλο ένα παράδειγμα:

  • Ο Διευθύνων Σύμβουλος της κορυφαίας εταιρείας πληροφορικής στην Ινδία αμείβεται 416 φορές τον μισθό ενός τυπικού εργαζόμενου εκεί!!!

Αλλά και το πώς οι εταιρείες προωθούν τα συμφέροντά τους φαίνεται και από το εξής στοιχείο:

  • Οι φαρμακευτικές εταιρείες ξόδεψαν περισσότερα από $ 228 εκατ το 2014 για "lobbying" στην Ουάσιγκτον...

 

ΕΔΩ Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ "OXFAM" ΜΕ ΤΙΤΛΟ «AN ECONOMY FOR THE ONE% (18 JAN 2016)»

Παράθεση στοιχείων και παραπομπών: Σπύρος Μητροτάσιος

 

http://procreditbank.gr/uploads/AboutUsImages/PCHolding/Holding_logo_GR.jpgΑνακοίνωση εξέδωσε η ΟΤΟΕ για την συνάντηση που είχε την προηγούμενη Τρίτη 13/9/2016, η ηγεσία της Ομοσπονδίας με την Procredit. Η τράπεζα η οποία δραστηριοποιείται στην Ελλάδα (λειτουργούν τρια καταστήματα στην Θεσσαλονίκη) είναι θυγατρική της  ProCredit Bank Βουλγαρίας ενώ αμφότερες ανήκουν στον Όμιλο τραπεζών της ProCredit. Η δε μητρική εταιρεία είναι η ProCredit Holding και εδρεύει στην Φρανκφούρτη  (περισσότερα εδώ).

Το κλιμάκιο της ΟΤΟΕ διαμαρτυρήθηκε στους εκπροσώπους της Procredit για την μη τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων της Τράπεζας και προειδοποίησε για αμείλικτη (!) στάση της Ομοσπονδίας σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Αναμένουμε βέβαια να δούμε, εάν η Procredit συμμορφωθεί τελικά μετά από τις προειδοποιήσεις του κλιμακίου της ΟΤΟΕ αλλά και εάν φυσικά - σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της Τράπεζας - οι προειδοποιήσεις αυτές γίνουν πράξη.

Το κωμικοτραγικό ωστόσο της υπόθεσης είναι ότι οι λεονταρισμοί της ηγεσίας ΠΑΣΚΕ/ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ-(Γκιάτης κλπ) της ΟΤΟΕ...συνοδεύονται από την εξής διαπίστωση:

«..ότι η νέα αυτή τράπεζα λειτουργεί χωρίς να εφαρμόζει τους κανόνες που ισχύουν για όλες τις άλλες τράπεζες, που λειτουργούν στην Ελλάδα (ωράριο, μισθολόγιο, εφαρμογή ΣΣΕ, Εργατικής Νομοθεσίας, συνθηκών εργασίας κλπ).»

Τώρα, πού ακριβώς βλέπει η πλειοψηφία της ΟΤΟΕ την εφαρμογή των κανόνων, των ΣΣΕ, του ωραρίου και των συνθηκών εργασίας "που ισχύουν για όλες τις άλλες τράπεζες"  αυτό είναι ένα ερώτημα που εμείς δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε. Φαίνεται ότι για την ηγεσία της ΟΤΟΕ, η καταστρατήγηση του ωραρίου συνιστά τήρησή του, οι εκβιασμοί για αποχώρηση από την εργασία συνιστούν κοινά αποδεκτούς κανόνες, η στοχοθεσία και το διευθυντικό δικαίωμα στους χώρους εργασίας συνεπάγονται συνθήκες εργασίας που οι εργαζόμενοι ...απολαμβάνουν.

Οι τραπεζοϋπάλληλοι είναι βέβαιο ότι, εν όψει και των αρνητικών εξελίξεων στις Τράπεζες (εργασιακός νόμος, μείωση τραπεζικών εργασιών κλπ), θα διαπιστώσουν για άλλη μία φορά την ανεπάρκεια της συνδικαλιστικής τους εκπροσώπησης στην ΟΤΟΕ και στους Συλλόγους. Εκπροσώπηση που -όταν δεν είναι κόντρα τότε- είναι σίγουρα πολύ πίσω από τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους αλλά και που με επιλογή των ίδιων των εργαζομένων τελικά παραμένει για δεκαετίες ίδια και απαράλλαχτη...

Εκτός βέβαια κι αν αποφασίσουν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Βασική προϋπόθεση όμως είναι να απαλλαγούν μια και καλή από τους διάφορους "αιωνόβιους" φιλοτομαριστές συνδικαλιστές που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι αν το "πακέτο της εθελουσίας" είναι αρκετά χοντρό...για τα γεράματά τους ! 

Σπύρος Μητροτάσιος

 

Alpha Bank SerbiaΑνακοίνωση εξέδωσε η Alpha Bank αναφορικά με δημοσιεύματα που αφορούν σε πιθανή πώληση των δραστηριοτήτων της στη Σερβία. Η Alpha Bank «δηλώνει ότι τα εν λόγω δημοσιεύματα είναι αβάσιμα και ότι δεν ευρίσκεται σε οριστικές συζητήσεις με οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο επί της παρούσης

Ωστόσο στην Ανακοίνωση σημειώνεται επίσης ότι «Η Τράπεζα σύμφωνα με το επιχειρησιακό της σχέδιο, διερευνά διαρκώς εναλλακτικές δημιουργίας αξίας για όλες τις επενδύσεις της.»

  • Δείτε την ανακοίνωση της Alpha Bank ΕΔΩ.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

H Alpha Bank Srbija A.D. προέκυψε τo 2005 μετά την απόκτηση από την Alpha Bank της έβδομης μεγαλύτερης σερβικής τράπεζας "Jubanka". Η Jubanka την εποχή εκείνη είχε 90 καταστήματα απασχολούσε προσωπικό 1.300 ατόμων και είχε μερίδιο αγοράς 4% περίπου. Ωστόσο κάθε ιδιωτικοποίηση -πόσο μάλλον ξένη "επένδυση"- προσλέπει στο κέρδος μέσα από την συρρίκνωση προσωπικού και την μείωση των λειτουργικών δαπανών... Για αυτό και στο σχετικό Δελτίο Τύπου της, στις 26.01.2005, η Alpha Bank ανακοίνωνε -με διπλωματικό τρόπο - απολύσεις και κλείσιμο καταστημάτων...μετά τα τρία πρώτα χρόνια !!! «Στο αναπτυξιακό αυτό πλαίσιο, η Alpha Bank, για τα τρία πρώτα χρόνια θα διατηρήσει το μέσο απασχολούμενο δυναμικό της Jubanka στα επίπεδα του τέλους Ιουνίου 2004.» έγραφε...

Αξίζει μάλιστα να τονιστεί ότι η "Jubanka" ήταν μια κρατική τράπεζα. Πιο συγκεκριμένα «η Alpha Bank κατέβαλε τίμημα Ευρώ 152 εκατ. για την απόκτηση 936.182 μετοχών της Jubanka από τη Σερβική Κυβέρνηση και την Jugobanka, κάτοχοι ποσοστών 82,69% και 5,95% του μετοχικού κεφαλαίου της Jubanka αντιστοίχως
Την ίδια στιγμή (2004) «Το σύνολο του ενεργητικού της "Jubanka" ανήλθε σε Ευρώ 219 εκατ.  τον Ιούνιο του 2004, ενώ τα ίδια κεφάλαια της ανήλθαν σε Ευρώ 115 εκατ.»

Με την πελατειακή της βάση να αριθμεί 286.000 ιδιώτες και 30.000 επιχειρήσεις -και μάλιστα λίγα χρόνια μετά τον καταστροφικό πόλεμο που εξαπέλυσαν τα "γεράκια" του ΝΑΤΟ...με τη σύμφωνη γνώμη πολλών "δημοκρατικών" κυβερνήσεων της Δύσης) - σίγουρα η απόκτηση της από την Alpha Bank αποτελούσε μια πολλά υποσχόμενη επένδυση. Άλλωστε η Alpha Bank είχε εισέλθη στην Σερβική αγορά ήδη από το 2002.

  • Δείτε το Δελτίο Τύπου της Alpha Bank (26.01.2005) για την απόκτηση της "Jubanka"  ΕΔΩ.

Σήμερα το δίκτυο των Καταστημάτων της Alpha Bank Srbija αριθμεί 67 Καταστήματα δηλαδή κατά το 1/4 λιγότερα από τα 90 του 2004 !
Από αυτά τα 22 βρίσκονται στο Βελιγράδι, τα 16 στην Βόρεια Σερβία-Βοϊβοντίνα, τα 14 στη Νότια Σερβία και τα υπόλοιπα 15 στην Δυτική Σερβία (δείτε εδώ) ενώ Πρόεδρος του Διοικητικού της Συμβουλίου είναι ο Γεώργιος Κ. Αρώνης εκτελεστικό μέλος του ΔΣ της Alpha Bank.

Σπύρος Μητροτάσιος

Εξαιρετικό άρθρο που αλιεύσαμε από την Enfield Neorion 8000εφημερίδα της Ιονικής Ενότητας "Συλλογική Ενημέρωση" (εδώ)-Τα σχόλια από την πλευρά μας περιττεύουν...
-------------------------

Σας μεταφέρουμε στο 1973 και παρουσιάζουμε μία άγνωστη ιστορία της ελληνικής βιομηχανίας με πρωταγωνιστές έναν εφοπλιστή, δύο μηχανικούς, δύο νησιά και ένα αυτοκίνητο...

E n f i e l d 8 0 0 0 : Σ τ η Σ ύ ρ ο  τ ο υ ’ 7 0 ά ρ χ ι σ ε  τ ο  τ α ξ ί δ ι  τ ω ν  η λ ε κ τ ρ ι κ ώ ν  Ι . Χ .

Το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο πόλης μαζικής παραγωγής κατασκευάστηκε στην Ελλάδα πριν από 43 χρόνια!

“Οι Έλληνες είναι ευρηματικοί, ευφυείς και στο κατάλληλο περιβάλλον, μπορούν να κάνουν... θαύματα, ωστόσο έχουν αυτοκαταστροφικές τάσεις”

“Η απάντηση στην κρίση είναι η ανάπτυξη της καινοτομίας από τα ελπιδοφόρα, νέα μυαλά της πατρίδας μας”

“Έχουμε κολλήσει στα επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων ως λαός και έχουμε μείνει πίσω στις σύγχρονες εξελίξεις”

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ή ξεστομίσει όλοι τις παραπάνω εκφράσεις; Στερεότυπα θα σκεφτεί κανείς και πιθανώς θα έχει σε μεγάλο βαθμό δίκιο. Εδώ όμως θα εξετάσουμε την άλλη πλευρά, αυτή που δικαιώνει τέτοιες αναφορές. Και το Enfield 8000, το πρώτο σύγχρονο ηλεκτρικό Ι.Χ. μαζικής παραγωγής, κατά κάποιον τρόπο, δικαιώνει όλα τα προαναφερθέντα στερεότυπα...

 

Ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευαζόταν στη Σύρο; Ελληνικής έμπνευσης, σχεδιασμού και χρηματοδότησης; Πριν από τέσσερις δεκαετίες;

Δεν είναι ούτε αστείο, ούτε κάποια φαντασίωση. Είναι πραγματικότητα, έχει όνομα και ιστορία... Η Σύρος δεν είναι γνωστή ως τοποθεσία παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Τη δεκαετία όμως του ’70 όλα ήταν διαφορετικά...
Με φόντο την Ελλάδα της δεκαετίας του ’70, σκηνικό ένα εργοστάσιο στη Σύρο, πρωταγωνιστές έναν παγκοσμίου φήμης επιχειρηματία, δύο κορυφαίους σχεδιαστές, δεκάδες επιστήμονες, εργάτες και τεχνίτες από τον Πειραιά και τα ελ-
ληνικά νησιά και στο επίκεντρο ένα χαριτωμένο πορτοκαλί αμάξι, ξετυλίγεται η ιστορία του πρώτου ηλεκτρικού αυτοκινήτου ευρείας παραγωγής παγκοσμίως.
Το πρώτο σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο παραγωγής του κόσμου κατασκευάστηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Σύρο το 1973. Η ιστορία του αποτυπώνει το νεοελληνικό παράδοξο. Καινοτομία, αλλά και αναπτυξιακά κωλύματα. Λαμπρές ιδέες, αλλά και οπισθοδρόμηση, που οφείλεται εν μέρει και στο σκοτεινό πολιτικό πεδίο της χώρας τη δεκαετία του ‘70.
Το Enfield 8000 -περί ου ο λόγος- αποτελεί πλέον έναν θρύλο, ένα ορόσημο στην παγκόσμια ιστορία αυτοκινήτου, καθώς ήταν το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο στον κόσμο που μπήκε σε παραγωγή.


Μία παλιά ιδέα για ένα σύγχρονο πρόβλημα
Αν και τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά για την εξέλιξη, τις δυνατότητες και την προοπτική των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η κατασκευή τους ήταν μία ιδέα που χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα. Αξίζει μάλιστα να αναφέρουμε ότι το τρίτο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα (το 1900) ήταν ηλεκτρικό και συγκεκριμένα μία “Victoria”, την οποία απέκτησε ο τότε διευθυντής της «Ηλεκτρικής Ενέργειας» Κώστας Νικολαΐδης. Ίσως αυτό το γεγονός να προϊδέασε για όσα ακολούθησαν και περιγράφουμε στο αφιέρωμα που διαβάζετε...
Ωστόσο, η "αρχιτεκτονική" των πρώτων αυτοκινήτων δεν ευνοούσε την ενσωμάτωση μπαταρίας που θα παρείχε αυτονομία στο Ι.Χ. Τη δεκαετία του ‘70 όμως, στην καρδιά της πετρελαϊκής κρίσης και των πρώτων έντονων φαινομένων ρύπανσης, η κατασκευή ενός ηλεκτρικού οχήματος πόλης έμοιαζε ιδανικό σενάριο.
Μέχρι το Enfield, όλες οι προσπάθειες ήταν μεμονωμένες και δεν είχαν γνωρίσει μεγάλη παραγωγή, καθώς υπήρχαν διάφορα προβλήματα, όπως η αυτονομία, αλλά και το υψηλό κόστος που καθιστούσε το εγχείρημα απαγορευτικό.
Η ιστορία του θρυλικού αυτοκινήτου Enfield 8000 ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Πίσω από το εγχείρημα βρισκόταν η Enfield Automotive, με έδρα της νήσο Wight (διαβ. Γουάιτ) της Μ. Βρετανίας, την οποία είχε εξαγοράσει ο εφοπλιστής Γιάννης Γουλανδρής (προηγουμένως κατασκεύαζε το διάσημο τουφέκι Lee-Enfield) για να προωθήσει προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, ενώ πρόεδρος της εταιρείας, τεχνικός διευθυντής και σχεδιαστής (από κοινού με τους John Samuel και John Acroyd) του Enfield 8000 ήταν ο επίσης Έλληνας, απόφοιτος του ΜΙΤ, Κωνσταντίνος Αδρακτάς.
Ο δαιμόνιος Ανδριώτης εφοπλιστής ήθελε να μπει στον χώρο των ηλεκτρικών αυτοκινήτων γιατί διέβλεπε προοπτική, λόγω και του προβληματισμού για την επάρκεια του πετρελαίου που τότε κυριαρχούσε. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 η εταιρεία είχε κατασκευάσει δύο ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα: το Enfield 465 και το Enfield 8000 που διέθετε μοναδική αεροδυναμική (αεροδυναμικός συντελεστής μικρότερος κι από μοντέλα της Porsche: 0,29) και απομακρυνόταν αισθητά από το συμβατικό σχεδιασμό. Ωστόσο, οι πωλήσεις του, λόγω της υψηλής τιμής (2.800 λίρες) και της μικρής του αυτονομίας (μόλις 70 χλμ), ήταν απογοητευτικές.

Η ευκαιρία ήρθε με την προκήρυξη του διαγωνισμού του Βρετανικού Συμβουλίου Ηλεκτρισμού (της αντίστοιχης βρετανικής ΔΕΗ), που ζητούσε ηλεκτρικά αυτοκίνητα πόλης. Ο Γουλανδρής θεώρησε πως ήταν η κατάλληλη συγκυρία για να μπει δυναμικά στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Οι άλλες δύο εταιρείες που δήλωσαν συμμετοχή ήταν οι κολοσσοί Ford και Leyland και αν κατάφερνε να τις παραμερίσει στον τομέα τους, θα ξεκινούσε τα νέα του σχέδια με σημαντικό πλεονέκτημα. Το 1973 η Enfield κέρδισε τον διαγωνισμό με το Enfield 8000 για την προμήθεια 60 αυτοκινήτων, αριθμός που, αν και μικρός, ήταν ικανός για να δημιουργηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της αυτοκίνησης μια μικρή γραμμή παραγωγής ενός ηλεκτρικού τετράτροχου , που θεωρητικά θα μπορούσε να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη ώστε να διευρυνθούν οι πωλήσεις και σταδιακά να μειωθεί το κόστος της παραγωγής.

 

Γεννήθηκε στην Αγγλία, ταξίδεψε στην Ελλάδα, “άνθισε” στη Σύρο

Η ιστορία λαμβάνει ενδιαφέρουσα τροπή όταν, λίγο πριν αρχίσει η παραγωγή, ο Γιάννης Γουλανδρής λόγω των συνεχιζόμενων απεργιών που συγκλόνιζαν την Αγγλία, αποφασίζει να κλείσει το εργοστάσιο στη νήσο Wight και να το μεταφέρει στη Σύρο, στο κτίριο ενός παλιού κλωστηρίου, κοντά στο ναυπηγείο Νεωρίου. Σε ένα νησί με τεράστια παράδοση στη ναυπήγηση πλοίων, το οποίο όμως δεν είχε καμία σχέση με τα αυτοκίνητα, πολλώ δε μάλλον με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Μία απόφαση που τελικά αποδείχτηκε μοιραία για το μέλλον του πρώτου ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Ο Κωνσταντίνος Αδρακτάς έφερε αντιρρήσεις, καθώς δεν θεωρούσε σκόπιμη τη μεταφορά σε μία χώρα όπου δεν υπήρχαν υποδομές παραγωγής αυτοκινήτων και γι’ αυτό δεν ακολούθησε σε αυτήν τη φάση.

Ο νέος σχεδιαστής ήταν ο Γεώργιος Μιχαήλ, ο οποίος έχει συμβάλει στη σχεδίαση και άλλων αυτοκινήτων, όπως το Chicago, το Renault Farma αλλά και το Pony. Για την κατασκευή του Enfield 8000 «στρατολογήθηκαν» άνδρες από το ναυπηγείο, μηχανικοί, τεχνίτες, φανοποιοί και εργάτες με εμπειρία από τα ναυπηγεία, προερχόμενοι από τη Σύρο, τον Πειραιά και αλλού.

Σύντομα, το πρώτο εν Ελλάδι κατασκευασμένο ηλεκτρικό αυτοκίνητο ήταν γεγονός και έκανε τη βόλτα του στη Σύρο τον Οκτώβριο του ’73 , περίπου τέσσερις δεκαετίες πριν η αυτοκινητοβιομηχανία αρχίσει τη μαζική παραγωγή ηλεκτροκίνητων μοντέλων.

 

Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο που... έμεινε από καύσιμα!
Το Enfield 8000 γεννήθηκε στη νήσο Wight και πέθανε στη Σύρο. Το όνειρο δεν κράτησε πολύ και το Enfield γλίστρησε στο σκοτάδι μετά από τρία μόλις χρόνια παραγωγής στην Ελλάδα. Η περίπτωσή του αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα ελληνικής τρέλας και αντανακλά τον χαρακτήρα του σύγχρονου Έλληνα. Καινοτόμος αλλά και... γραφειοκράτης. Εκτός όμως από την “αθάνατη” ελληνική γραφειοκρατία, πιθανώς να φρόντισαν για τη... μόνιμη βλάβη που υπέστη και κάποια μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Στις αρχές του ’76, η παραγωγή σταμάτησε και το εργοστάσιο έκλεισε. Τα περισσότερα αυτοκίνητα «έφυγαν» για Αγγλία και το Συμβούλιο Ηλεκτρικής Ενέργειας και ορισμένα σε μεμονωμένους πελάτες του εξωτερικού, καθώς στην Ελλάδα δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων.

Οι λόγοι της αποτυχίας του Enfield δεν είναι και λίγοι...
Από τα εγγενή προβλήματα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και κυρίως το θέμα της εμβέλειάς τους, μέχρι το ότι η κατασκευή του συνέπεσε με την περίοδο της Χούντας και της Μεταπολίτευσης. Η χρονική συγκυρία δεν ευνόησε το Enfield καθώς η χώρα ταλανιζόταν από πολιτικές ανακατατάξεις και η παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων δεν έμοιαζε η πιο έξυπνη επιχειρηματική κίνηση, ιδιαίτερα σε ένα ελληνικό νησί.
Η περίπτωση του Enfield είναι ενδεικτική και των περιορισμών που υφίστανται για την ανάπτυξη αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ελλάδα. Η γραφειοκρατία ήταν βουνό και για μία ακόμα φορά στάθηκε εμπόδιο. Το κράτος δεν
έβρισκε τρόπο να φορολογήσει τον ηλεκτρικό κινητήρα και δεν έδινε ούτε πινακίδες δοκιμής, με την αιτιολογία πως η εταιρεία θα έπρεπε πρώτα να έχει πουλήσει τουλάχιστον 10 αυτοκίνητα ώστε να χαρακτηριστεί αυτοκινητοβιομηχανία! Επιπλέον, οι βιομηχανίες αναπτύσσονται εκεί που υπάρχει μεγάλη αγορά, αλλά και προμηθευτές. Κάτι που δεν ισχύει για τη χώρα μας.
Τα ανταλλακτικά ήταν ένας ακόμα πονοκέφαλος καθώς έρχονταν από την Αγγλία και όταν έφταναν, εκτός από το υψηλό κόστος μεταφοράς τους, έπρεπε να περάσουν τελωνείο, όπου και εκεί δημιουργούνταν διάφορα απρόοπτα κωλύματα, όπως το “παραδοσιακό λάδωμα”.
Τον δικό της ρόλο εκτιμάται πως διαδραμάτισε και η πετρελαιοβιομηχανία, που μάλλον δυσαρεστήθηκε από το πρωτοποριακό μοντέλο της Σύρου.
Η παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση έβρισκε αντίθετες τις πετρελαϊκές εταιρείες και μόνο στη σκέψη παραγωγής ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Όλα αυτά τη στιγμή που αρκετά δεξαμενόπλοια παρέμεναν αραγμένα. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Γουλανδρής, που είχε επαφές με τις πετρελαϊκές εταιρείες, έλαβε το ξεκάθαρο μήνυμα “Ξέχνα το ηλεκτρικό αυτοκίνητο και σε αντάλλαγμα τα καράβια σου θα δουλέψουν”.
Έτσι, ακόμα κι αν το Enfield έχοντας αντίπαλο τη Ford κέρδισε τον διαγωνισμό του Συμβουλίου Ηλεκτρικής Ενέργειας της Βρετανίας για παραγωγή ηλεκτρικού αυτοκινήτου, στην Ελλάδα έμεινε από "καύσιμα"...|

“Σαν να είχαμε έρθει από άλλο πλανήτη”
O Γιώργος Μιχαήλ, ο αρχιτέκτονας και βιομηχανικός σχεδιαστής που ασχολήθηκε με το σχεδιασμό του συγκεκριμένου οχήματος, θεωρεί ότι αυτή η καινοτομία ήταν μία μεγάλη ευκαιρία που πήγε χαμένη. “Εκείνη την εποχή οι άνθρωποι μιλούσαν ακόμα για τη βενζίνη. Βέβαια, η περίοδος εκείνη ήταν καλή με την έννοια ότι υπήρχε η πρώτη πετρελαϊκή κρίση. Ήταν όμως πολύ νωρίς και η ηλεκτροκίνηση ήταν ακόμη κάτι το εξωτικό. Ήμασταν λιγάκι σαν να είχαμε έρθει από άλλο πλανήτη”. Θυμάται σχετικά:
‘’Το Δεκέμβριο του 1973 ο Γουλανδρής με προσέλαβε να αναλάβω τη μετατροπή ενός ηλεκτρικού διθέσιου αυτοκινήτου από την Αγγλία, του ENFIELD (Ε 465) στο μοντέλο Ε8000. Το Ε8000 ήταν ένα διθέσιο όχημα, ουσιαστικά
ίδιο με το αγγλικό, με ακριβώς τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και το ίδιο ακριβώς σχήμα. Η μόνη τους διαφορά ήταν ότι αυτό που κατασκευάσαμε εμείς ήταν από αλουμίνιο και οι πόρτες του δεν ήταν συρόμενες αλλά άνοιγαν με το συμβατικό τρόπο”, ενώ σίγουρα δεν ήταν όλα ρόδινα:
“Οι δοκιμές που κάναμε δεν ήταν και τόσο ενθαρρυντικές, γιατί υπήρχαν πολλά προβλήματα. Ήταν ένα δύσκολο περιβάλλον η Σύρος, γιατί υπήρχαν ανηφοριές και κατηφοριές, εκεί ακριβώς είναι που τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα υποφέρουν, δηλαδή καταναλίσκουν πολύ μεγάλη ποσότητα ενέργειας”.
Επειδή το Enfield 8000 δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα της ακρίβειας στην παραγωγή και συνεπώς στην τελική τιμή, ο Γιώργος Μιχαήλ ανέλαβε να φτιάξει ένα πιο φθηνό μοντέλο: Ένα τετραθέσιο αλουμινένιο τζιπάκι (Μπικίνι) και ένα κλειστό βαν (Μiner) τα οποία έφυγαν και αυτά σε μικρές ποσότητες για το εξωτερικό. “Μετά από αυτό, η μικρή παραγωγική μονάδα που δουλεύαμε, έκλεισε με το ξεκίνημα της Μεταπολίτευσης. Δεν ξέρω το γιατί”, καταλήγει.

Ο Κων/ντίνος Αδρακτάς με τη σειρά του, “έβλεπε” μπροστά όταν διατηρούσε τις επιφυλάξεις του για τη μεταφορά της γραμμής παραγωγής στη Σύρο.
Ο ίδιος τασσόταν υπέρ της προώθησης της παραγωγής σε χώρες που είχαν επιδείξει ήδη ενδιαφέρον για την ανάπτυξη ηλεκτρικών αυτοκινήτων, όπως οι ΗΠΑ, ενώ ευελπιστούσε και στην ευόδωση συνεργασιών με επιχειρηματίες, όπως ο Αριστοτέλης Ωνάσης.
Σε αντίθεση με αυτούς που προβάλλουν ως κύρια αιτία της διακοπής της παραγωγής φορολογικά εμπόδια που υφίσταντο στην Ελλάδα τη δεκαετία του ‘70, υιοθετεί την άποψη ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες πίεσαν στην κατεύθυνση διακοπής της παραγωγής:“Η χρηματοδότηση του έργου παρεχόταν από ένα μεγαλοϊδιοκτήτη Tanker. Οι πετρελαϊκές εταιρείες ήταν πάντα “στην ουρά μου” και ο ίδιος περίμενε για μια κρίση του πετρελαίου, ώστε να μπορεί να παίξει σωστά τα χαρτιά του. Δε σκέφτηκε πολύ για να επιλέξει, όταν είχε τα Tanker του σε αδράνεια από τον Πειραιά μέχρι την Κόρινθο. Προσφέρθηκα να αγοράσω την Enfield Automotive και τη δημιουργία μου, αλλά μάταια.
Αυτό που διακυβευόταν ήταν πολύ μεγαλύτερο από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τον καθαρό αέρα”.



“Ανάμεσα σε δύο νησιά”
Αφορμή για το αφιέρωμά μας, υπήρξε το ντοκιμαντέρ “Ανάμεσα σε δύο νησιά” (“A tale of two isles” – Νήσος Wight και Σύρος) του Μιχάλη Σταυρόπουλου, ενός από τους πλέον σεβαστούς δημοσιογράφους στο χώρο της αυτοκίνησης, που χαίρει καθολικής αποδοχής και αναγνώρισης και έχει διατελέσει επί χρόνια διευθυντής σύνταξης στους “4 Τροχούς”.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο κος Σταυρόπουλος βρέθηκε στη Σύρο για να δοκιμάσει ένα ηλεκτρικό μοντέλο της Mitsubishi και να συνδέσει το άρθρο του με το Enfield 8000. Εκεί γνώρισε διάφορους ανθρώπους που είχαν συμμετάσχει στην προσπάθεια του made in Greece ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Μέσα από διαφορετικές αφηγήσεις ανθρώπων που συνέβαλαν στη δημιουργία και την κατασκευή του Enfield 8000, ξεδιπλώνεται αυτή η τόσο συναρπαστική ιστορία.
Στο ντοκιμαντέρ, που έχει γυρίσματα στη Σύρο, την Τήνο, την Αγγλία, το Μόναχο, τη Γενεύη και το Λος Άντζελες, παρουσιάζεται ένα από τα λίγα εναπομείναντα Enfield 8000 στον κόσμο, που εντόπισε στην Αγγλία ο κος Αλέξης Μαραντζίδης. Ο ίδιος μεσολάβησε για τη μεταφορά του αυτοκινήτου στην Ελλάδα, προκειμένου να ανακατασκευαστεί και να εκτεθεί στο Βιομηχανικό Μουσείο της Σύρου, κάτι το οποίο δεν είχε υλοποιηθεί μέχρι πρόσφατα, σύμφωνα
με μαρτυρίες τοπικών ΜΜΕ.

 


Μία ακόμα χαμένη ευκαιρία
Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πολύ παλιά υπόθεση, ωστόσο το Enfield ήταν πολύ σημαντικό για την εποχή του. Ήταν το πρώτο, έστω περιορισμένης παραγωγής, σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που εξυπηρετούσε πραγματικές ανάγκες για την κίνηση στην πόλη.
Η αρνητική εξέλιξη του εγχειρήματος ίσως φρέναρε την ανάπτυξη μίας αξιοσημείωτης, καινοτόμου βιομηχανίας στη χώρα μας. Ειδικά στην Ελλάδα, η ανύπαρκτη πολιτική βούληση αποτελεί απροσπέλαστο εμπόδιο για να γίνουν οι απαραίτητες προσπάθειες ώστε να αξιοποιηθεί το ενεργειακό χρυσάφι που προσφέρει ο ήλιος. Με την ανάπτυξη του απλού και εύκολου κατασκευαστικά ηλεκτρικού αυτοκινήτου, τα οφέλη θα μπορούσαν να είναι πολλαπλά: μείωση
εξόδων για αγορά πετρελαίου, δημιουργία εργοστασίων κατασκευής φωτοβολταϊκών, μπαταριών και ηλεκτρικών αυτοκινήτων, μείωση ρύπων.
-Τελικά ήταν ένα πρώιμο εγχείρημα, παρά την πετρελαϊκή κρίση;
-Οι καταναλωτές δεν ανταποκρίθηκαν εξ αιτίας του υψηλού κόστους και της μικρής αυτονομίας του αυτοκινήτου;
-Υπήρξαν λανθασμένες επιχειρηματικές κινήσεις και αδυναμίες στην προώθηση των πωλήσεων;
-Ή μήπως οι πιέσεις του πετρελαϊκού λόμπυ δε θα ανέχονταν τη μαζική παραγωγή ηλεκτροκίνητων οχημάτων σε βάρος των ζωτικών συμφερόντων του;
Σε κάθε περίπτωση, άλλο ένα κεφάλαιο μίας πρωτοποριακής ιδέας που μάλιστα έγινε πράξη και ξεκίνησε με προοπτικές, βυθίστηκε στα ασφαλή ύδατα του λιμένα της Ερμούπολης...

 

 

"Νομοτεχνική Βελτίωση" επί της 423/18/07.05.2016 τροπολογίας για την ένταξη των συνταξιούχων προσυνταξιοδοτικού καθεστώτος του ΕΤΑΤ και του ΕΤΕΑ(τ.ΕΤΕΑΜ) στον ΕΦΚΑ φέρνει στο "και πέντε" ο ΥπΕΚΑ&ΚΑ Γ.Κατρούγκαλος.

Συγκεκριμένα στις σελίδες 12-13 της τροπολογίας (δείτε την εδώ) :

  • στην παράγραφο 1β αντικαθίσταται η φράση "ασφαλισμένους και συνταξιούχους του ΕΤΑΤ" με τη φράση " ασφαλισμένους του ΕΤΑΤ, οι οποίοι έως την έναρξη ισχύος του παρόντος έχουν θεμελιώσει δικαίωμα λήψης της παροχής"
  • στην παράγραφο 3 μετά την φράση "του άρθρου 61 περ. β...." προστίθεται η φράση "εφόσον έχουν θεμελιώσει έως την έναρξη ισχύος του παρόντος το σχετικό δικαίωμα. Το άρθρο 30 του παρόντος νόμου εφαρμόζεται αναλογικά και στους μέχρι την 31/12/1992 ασφαλισμένους του ΕΤΑΤ αν δεν έχουν θεμελιώσει έως την έναρξη ισχύος του παρόντος δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, ως προς τον τρόπο υπολογισμού της επικουρικής τους σύνταξης"

Η συγκεκριμένη νομοτεχνική "βελτίωση" έχει επιφέρει-και δίκαια-έντονη ανησυχία στους εν ενεργεία ασφαλισμένους του ΕΤΑΤ-ΤΕΑΠΕΤΕ Εμπορικής καθώς και του ΤΑΠ-ΤΠ (πρ.Πίστεως) σε σχέση με την αναφορά-και την ερμηνεία της- περι "θεμελίωσης δικαιώματος" λήψης της παροχής.

Σε κάθε περίπτωση ο κίνδυνος να "εγκλωβιστούν" εκατοντάδες εργαζόμενοι-ασφαλισμένοι του ΕΤΑΤ -οι οποίοι δεν έχουν θεμελιώσει δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής- στον νέο ασφαλιστικό Καιάδα είναι τουλάχιστον προφανής (και ίσως βέβαιος).

Ωστόσο πολλά είναι αυτά που μένει να διαλευκανθούν και κυρίως να αντιμετωπισθούν από εδώ και πέρα...

-------------------------------------------------------------------

Στο μεταξύ αύριο Τετάρτη 11/05/2016 και ώρα 13:00 συγκαλείται το Γενικό Συμβούλιο της ΟΤΟΕ με θέματα Ημερήσιας Διάταξης

¤ Ενημέρωση για τον Ασφαλιστικό Νόμο

¤ Εξελίξεις στο ΕΤΑΤ

   Λήψη Απόφασης

Προς ενημέρωση των συναδέλφων καθώς και των αναγνωστών του ιστολογίου μας παραθέτουμε τις ανακοινώσεις της ΟΤΟΕ και του Συλλόγου Προσωπικού Alpha Bank και οι οποίες δεν μας βρίσκουν -ως ΕΑΣ- σύμφωνους , κυρίως ως προς την κατεύθυνση που επιχειρούν να δώσουν στο ζήτημα. Και δεν μας βρίσκουν σύμφωνους καθώς είναι γνωστό σε όλους ότι την καταστατική υποχρέωση κάλυψης της προσυνταξιοδοτικής και άλλης παροχής των ασφαλισμένων και συνταξιούχων του ΕΤΑΤ και του ΕΤΕΑ την φέρει η Τράπεζα-πράγμα όμως που δεν αναφέρεται πουθενά και σε καμία από τις δύο αυτές ανακοινώσεις-

Συνεπώς -και δεδομένων των τεράστιων ευθυνών που φέρει βέβαια η ίδια Κυβέρνηση (τόσο αυτή όσο και οι προηγούμενες) -το ζητούμενο εξακολουθεί να είναι το ποιός θα καλύψει τόσο το κόστος της "προσωπικής διαφοράς" που προκύπτει από τον επαναϋπολογισμό της προσυνταξιοδοτικής παροχής όσο και αυτό των υπολοίπων περικοπών τις οποίες έχουν ήδη υποστεί ή θα υποστούν στο μέλλον οι δικαιούχοι.

Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι η όλη μεθόδευση στοχεύει στην οριστική απαλλαγή των τραπεζιτών από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο ΕΤΑΤ και στην μετακύλιση αυτών των υποχεώσεων στον Κρατικό Προϋπολογισμό" και στους ίδιους βέβαια τους ασφαλισμένους! Περί αυτού πρόκειται...

  • Διαβάστε την ανακοίνωση της ΟΤΟΕ εδώ.
  • Διαβάστε την ανακοίνωση του Συλλόγου Προσωπικού Alpha Bank εδώ.

Σπύρος Μητροτάσιος

Γενικός Γραμματέας ΕΝ.Α.Σ Alpha-Εμπορικής

Γενικός Σύμβουλος ΟΤΟΕ

 

Signing ceremonyτου Σπύρου Μητροτάσιου

Βαθαίνει η διαδικασία της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης (Πολιτικής και Οικονομικής) όπως προκύπτει από μια σειρά συμφωνιών που συνάπτονται αυτό το διάστημα. Έτσι εκτός από την CETA μεταξύ ΕΕ-Καναδά που έχει ήδη συμφωνηθεί όμως εκκρεμούν οι νομικές διατυπώσεις στο κείμενο των 1634 σελίδων που δημοσιεύτηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2014 αλλά και την TTIP μεταξύ ΕΕ-ΗΠΑ που ήδη έχει ολοκληρώσει τον 12 γύρο των διαπραγματεύσεων, μια ακόμα σειρά κειμένων για το παγκόσμιο εμπόριο και τις επενδύσεις υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 30  Μαρτίου 2016 αυτήν τη φορά μεταξύ ΕΕ-Ινδίας.

Βλέπουμε δηλαδή για άλλη μία φορά να διαψεύδονται πανηγυρικά όσοι θεωρούν  ότι ζούμε σε -ή έστω οδεύουμε προς- έναν πολυπολικό κόσμο (βλ. παρακάτω κοινές δηλώσεις ΕΕ-Ινδίας για τον ρόλο της ομάδας των G20 που μόνο πολυπολικότητα δεν συνιστά η ύπαρξή τους).

Επιπλέον όμως διαψεύδονται και όσοι επιμένουν να αναλύουν την σημερινή πραγματικότητα με "σκουριασμένα" θεωρητικά εργαλεία των αρχών του 19ου αιώνα, που καταλήγουν τελικά σε παρωχημένα σχήματα περί Ιμπεριαλισμού της εποχής των Εθνών-Κρατών, μιας και σήμερα την θέση των παλιών Ιμπεριαλιστικών δυνάμεων έχει πάρει η Υπερεθνική Ελίτ δηλαδή βασικά οι Ελίτ των χωρών της G7 οι οποίες και συνεργάζονται στενά για την υλοποίηση του project της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης όπως ρητώς διακοινώνεται σε κάθε ευκαιρεία...και με αφορμή αυτήν τη Σύνοδο!

Δεν έχουμε δηλαδή -πλεον- να κάνουμε με Ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις που συγκρούονται μεταξύ τους για την "λεία", όπως συνέβαινε στο παρελθόν, αλλά για μια νέα κατάσταση ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών (κεφαλαίου, εμπορευμάτων,υπηρεσιών,εργασίας) προς όφελος των Πολυεθνικών!

Για αυτό και στο κείμενο "Ατζέντα δράσης ΕΕ-Ινδίας για το 2020" τα δύο μέρη συμφώνησαν ΡHTA (οι υπογραμμίσεις και η μετάφραση απο το αγγλικό κείμενο δικές μας): 

«Να συνεχιστεί η εμπλοκή τους σε πολυμερές επίπεδο, ιδίως όσον αφορά την παγκόσμια οικονομική συνεργασία και διακυβέρνηση στο πλαίσιο της G20 και στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ και τις μελλοντικές συζητήσεις, συμπεριλαμβανομένων την αναζωογόνηση και την επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων για τις υπηρεσίες (σ.σ. εννοεί τη συμφωνία για τις υπηρεσίες TiSA).»

Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει από τις κοινές δηλώσεις όλη η υπόλοιπη ατζέντα που καθορίζει σήμερα την διαδικασία της νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης όπως είναι τα "ανθρώπινα δικαιώματα" (και όχι βέβαια τα συλλογικά συμφέροντα των εργαζομένων), η μετανάστευση (και όχι η εξασφάλιση σταθερής εργασίας σε όλους τους πολίτες), η καταπολέμηση της...τρομοκρατίας κ.α. ενώ Ευρωπαϊκή 'Ενωση και Ινδία επιβεβαίωσαν εκ νέου τον βασικό ρόλο της G20 στην επίτευξη ισχυρής, βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης...προς όφελος των πολιτών και εξέφρασαν την ικανοποίησή στους για την ιστορική συμφωνία για την κλιματική αλλαγή που επετεύχθη στο Παρίσι.

Να αναφερθεί ότι την ΕΕ εκπροσώπησε ο Donald Tusk, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, και ο Jean Claude Juncker, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενώ η Δημοκρατία της Ινδίας εκπροσωπήθηκε από τον Πρωθυπουργό κ. Shri Narendra Modi.

 

 Ενδιαφέρον άρθρο του πρώην Προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων Alpha Bank (πρ. Ιονικής) για τους στόχους των προγραμμάτων εθελουσιών που έχουν εξαγγείλει οι τράπεζες για το 2016 και ήδη υλοποιούν δύο εξ αυτών και συγκεκριμένα η Πειραιώς και η Alpha Bank Kύπρου.

Το παραθέτουμε αυτούσιο από την ιστοσελίδα της Ιονικής Ενότητας.

-----------------------------------------------------------------------------------

Με νέα προγράμματα εθελουσίας εξόδου που ετοιμάζουν οι τράπεζες υπολογίζεται ότι θα αποχωρήσουν απο την εργασίας τους εως 5.500 τραπεζουπάλληλοι, ενώ αναμένεται να κλείσουν και περί τα 170 καταστήματα μέχρι και τα τέλη του 2017.

Με προγράμματα εθελούσιας εξόδου οι τράπεζες επιδιώκουν να «τρέξουν» γρηγορότερα τα σχέδια αναδιάρθρωσης και να πιάσουν στόχους κερδοφορίας υπό την πίεση των επενδυτών. Σε ό,τι αφορά στην Τράπεζα Πειραιώς, το πρόγραμμα αναμένεται να περιλαμβάνει περί τα 1.500 άτομα. Το πρόγραμμα της Εθνικής θα αφορά σε 1.600 άτομα, ενώ η Eurobank αναμένεται να κηρύξει πρόγραμμα για 1.000 άτομα. Η Alpha Bank αναμένεται να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα για 170 περίπου άτομα. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες υποχρεούνται από τα σχέδια αναδιάρθρωσης να μειώσουν, ως το τέλος του 2017, το προσωπικό κατά 4.300 άτομα και το δίκτυό τους κατά 180 καταστήματα. Η Τράπεζα Πειραιώς θα πρέπει να μειώσει το προσωπικό στα 12.800 άτομα από 14.370 σήμερα, η Alpha Bank στα 9.504 από περίπου 9.678, η Εθνική Τράπεζα οφείλει να περιορίσει το δυναμικό της στους 10.695 υπαλλήλους από 12.300 σήμερα και η Eurobank στα 9.800 άτομα από 10.800 σήμερα. Ο νέος γύρος μείωσης δαπανών, με μείωση προσωπικού, καταστημάτων και άλλων λειτουργικών δαπανών των τραπεζών γίνεται στο πλαίσιο των σχεδίων αναδιάρθρωσης που έχουν συμφωνήσει οι διοικήσεις με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν.

Επιπλέον πίεση για νέες περικοπές δημιουργεί και η συνεχιζόμενη συρρίκνωση της οικονομίας που οδηγεί σε συρρίκνωση των τραπεζικών εργασιών και αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Την περίοδο 2009-2015 οι τράπεζες έχουν μειώσει το προσωπικό τους στην Ελλάδα κατά 25.000 εργαζομένους, ενώ έχουν προχωρήσει στη διακοπή λειτουργίας περίπου 1.700 καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα.

Περικοπές

Πρώτη η Πειραιώς

Εγκρίθηκε από το Γενικό Συμβούλιο του ΤΧΣ και ενεργοποιήθηκε το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου υπαλλήλων της Τράπεζας Πειραιώς. Η Τράπεζα Πειραιώς ελπίζει σε εξοικονόμηση κόστους 52 εκατ. ευρώ ετησίως από το πρόγραμμα που θα έχει ισχύ ως τις 11 Απριλίου. Το ύψος της αποζημίωσης καθορίζεται ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας στην τράπεζα.

Από τις 23 Μαρτίου και εώς τη Δευτέρα 11 Απριλίου που είναι η καταληκτική ημερομηνία λήξης του εν λόγω προγράμματος, η τράπεζα και οι εν Ελλαδιτών θυγατρικές, όσες ασχολούνται με τον χρηματοοικονομικό τομέα, θα δέχονται τις σχετικές αιτήσεις των ενδιαφερομένων , οι οποίοι δυνητικά μπορούν να φτάσουν τα 1500 άτομα. 

Η Πειραιώς επιδιώκει την αποχώρηση συνολικά 2.500 εργαζόμενων μέχρι το τέλος του 2017, εκ των οποίων οι 1.500 φέτος και έχει υπολογίσει κόστος ύψους 110 εκατ. ευρώ, το οποίο έλαβε ως πρόβλεψη στο τέταρτο τρίμηνο του 2015. Σημειώνεται ότι η Τράπεζα Πειραιώς δεσμεύεται να μειώσει στην Ελλάδα το δίκτυό της στα 650 καταστήματα ως το τέλος του 2017.

Το πρόγραμμα δίνει έμφαση στις αποχωρήσεις υπαλλήλων ηλικίας άνω των 40 ετών, το 54% του προσωπικού της τράπεζας σήμερα, και κυρίως άνω των 45 ετών, όπως επίσης και στις αποχωρήσεις υπαλλήλων που εργάζονται σε περιφερειακά καταστήματα, εκτός της Αττικής και της Θεσσαλονίκης και σε καταστήματα τα οποία πρόκειται να κλείσουν.

Μέσω του προγράμματος οι εργαζόμενοι έχουν δύο δυνατότητες, είτε της άμεσης αποχώρησης με καταβολή αποζημίωσης και επιπλέον μπόνους είτε της διετούς άδειας με αποδοχές (Sabbatical) και αποχώρησης μετά την ολοκλήρωση της περιόδου αυτής.

Η εξοικονόμηση κόστους υπολογίζεται στα 52 εκατ. ευρώ, ενώ η απόσβεση του προγράμματος υπολογίζεται στα δύο χρόνια. Για παράδειγμα, εργαζόμενος ηλικίας 42 ετών, με μικτό μηνιαίο μισθό 2.000 ευρώ, ο οποίος εργάζεται στην Αττική, εάν αποχωρήσει άμεσα θα λάβει συνολικά 35 μισθούς, δηλαδή 70.000 ευρώ ενώ αν επιλέξουν τη μακροχρόνια άδεια θα λάβει συνολικό ποσό 64.000 ευρώ. Εργαζόμενος ηλικίας 55 ετών, σε περιφερειακά υποκαταστήματα, με μηνιαίο μισθό 2.000 ευρώ, στην περίπτωση που επιλέξει να φύγει, θα λάβει συνολικά 58 μισθούς, δηλαδή 116.000 ευρώ ενώ όποιοι επιλέξουν τη μακροχρόνια άδεια θα λάβουν 64.000 ευρώ. Υπάλληλος της τράπεζας ηλικίας 58 ετών, με μηνιαίο μεικτό μισθό 2.500 ευρώ, εάν εργάζεται στην περιφέρεια, για άμεση αποχώρηση θα λάβει 66 μισθούς, ήτοι 165.000 ευρώ. Οσοι πάλι επιλέξουν τη διετή άδεια θα λάβουν συνολικό ποσό 80.000 ευρώ, το οποίο φθάνει στις 100.500 ευρώ συμπεριλαμβανομένων των εργοδοτικών εισφορών. Για μια διετία η τράπεζα θα καλύπτει όλες τις παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ενώ διατηρεί μέχρι τη λήξη του το ευνοϊκό καθεστώς αποπληρωμής δανείων (στεγαστικών, καταναλωτικών κ.λπ.) και για 12 μήνες το χαμηλό επιτόκιο των πιστωτικών καρτών.

Αναλυτικά το πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου δίνει τις εξής δυνατότητες στους ενδιαφερόμενους και σε όσους πληρούν τα κριτήρια:

Επιλογή 1:Άμεση Αποχώρηση

Στο πλαίσιο του Προγράμματος, ο εργαζόμενος μπορεί να αποχωρήσει άμεσα. Στην περίπτωση αυτή η αποζημίωση του εργαζομένου θα καθορίζεται :

o    Από το ηλικιακό εύρος στο οποίο ανήκει (συμπληρωμένα έτη ηλικίας έως 31/12/2015).

o    Από το εάν απασχολείται στο Δίκτυο Καταστημάτων της Περιφέρειας ή στο Δίκτυο Καταστημάτων Αττικής & Θεσσαλονίκης και σε Μονάδες της Διοίκησης της Τράπεζας / Θυγατρικής Εταιρίας.

Στην περίπτωση εργαζομένων που απασχολούνται σε Κατάστημα που πρόκειται να σταματήσει η λειτουργία του, το συνολικό μικτό ποσό της αποζημίωσης άμεσης αποχώρησης θα προσαυξάνεται με +20%.

Η αποζημίωση άμεσης αποχώρησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 20.000€ ενώ δεν θα ξεπερνά το μικτό ποσό των 180.000 ευρω,

Επιλογή 2: Μακροχρόνια Άδεια 2ετούς διάρκειας

Εναλλακτικά ο εργαζόμενος μπορεί να επιλέξει να λάβει μακροχρόνια άδεια δύο ετών.

Κατά το χρονικό αυτό διάστημα ο εργαζόμενος απαλλάσσεται πλήρως από την υποχρέωση παρουσίας και παροχής εργασίας στην Τράπεζα/ Θυγατρική Εταιρία και δικαιούται να απασχοληθεί σε άλλη εργασία. Κατά τη συμπλήρωση της άδειας η εργασιακή σύμβαση λύεται αυτοδίκαια

Όσοι εργαζόμενοι επιλέξουν να συμμετέχουν στη μακροχρόνια άδεια και θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα κατά τη λήξη του προγράμματος, θα λάβουν επιπλέον τη νόμιμη αποζημίωση συνταξιοδότησης.

Σαν βάση υπολογισμού είναι ο μισθός Δεκεμβρίου 2015.

Επιπλέον το πρόγραμμα προβλέπει πρόσθετες παροχές όπως συμμετοχή σε προγράμματα ασφαλιστικά ενώ διατηρεί τις δεσμεύσεις που ήδη υπάρχουν για ενήμερα στεγαστικά η καταναλωτικά δάνεια ( που έχουν λάβει οι εργαζόμενοι με προνομιακός όρους). Ταυτόχρονα, παρέχεται η  δυνατότητα αξιοποίησης για ένα έτος των Προγραμμάτων Υποστήριξης Εργαζομένων  (Παροχή 24ωρης Γραμμής Υποστήριξης & 5 Συναντήσεις Πρόσωπο με Πρόσωπο) με τη συνεργασία της Hellas ΕAP: τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης για τον ίδιο και τα μέλη της οικογένειάς του.

Ως τελική ημερομηνία αποχώρησης, διευκρινίζεται ότι όλες οι εργασιακές σχέσεις συμβάσεις θα λυθούν το αργότερο στις 31/5/2016 για όσους επιλέξουν την άμεση αποχώρηση. Για όσους επιλέξουν τη μακροχρόνια άδεια 2ετους διαρκείας,  η ημερομηνία αυτοδίκαιης λύσης της εργασιακής τους συμβάσεως θα είναι με τη συμπλήρωση της διετίας ή νωρίτερα εφόσον ο εργαζόμενος το ζητήσει και η Τράπεζα/Εταιρεία συναινέσει.

Σαφώς διευκρινίζεται οτι η συμμετοχή οποιουδήποτε εργαζομένου στο συγκεκριμένο Πρόγραμμα Αποχώρησης είναι πλήρως εθελοντική. Κάθε εργαζόμενος είναι  ελεύθερος να επιλέξει την εκδήλωση ενδιαφέροντος, την υποβολή αιτήσεως, και την επιλογή προγράμματος. Επίσης, καμία αίτηση δεν θα γίνει δεκτή μετά την Δευτέρα, 11/4/2016.

Βασικός όρος του   προγράμματος τον οποίο έθεσε το ΤΧΣ και θα αφορά και τις άλλες τράπεζες που θα προχωρήσουν σε εθελούσιες, είναι όσοι λάβουν το πρόγραμμα να μην ξαναπροσληφθούν από την τράπεζα.

Την εθελούσια της Πειραιώς θα ακολουθήσουν και οι άλλες τράπεζες, με την Εθνική Τράπεζα  να αναμένεται ότι θα είναι η επόμενη. Η Εθνική καλείται να μειώσει τους εργαζομένους στην Ελλάδα κατά 1.600 άτομα ως το τέλος του 2017, η Eurobankκατά 1.000 άτομα και η Alpha Bank κατά 174 εργαζομένους.

Ολοκληρώθηκε η εθελούσια έξοδος στην Alpha Bank Κύπρου

Διαδικασία εθελούσιας εξόδου διεξήγαγε όμως και η Alpha Bank για τους υπαλλήλους της στην Κύπρο, που ολοκληρώθηκε στις 24 Μαρτίου.

Στόχος ήταν η μείωση του προσωπικού της κατά 20%από 870 άτομα που είναι σήμερα.

Η δομή του σχεδίου της Alpha ήταν διαφορετική από τις αντίστοιχες κινήσεις της Τράπεζας Κύπρου και της Ελληνικής Τράπεζας, καθώς η αποζημίωση ήταν ανάλογη όχι μόνο με τα έτη υπηρεσίας αλλά και με την ηλικία. Η Τράπεζα έδωσε μεγαλύτερο ποσοστό αποζημίωσης επί του μισθού σε στελέχη μεταξύ 36 και 45 ετών. Το σχέδιο της Alpha προνοούσε έναν ετήσιο ακαθάριστο μισθό επί τα χρόνια πραγματικής υπηρεσίας, τον οποίο πολλαπλασίαζε με συντελεστή αναλόγως της ηλικίας του υπαλλήλου.

Το ποσοστό προσαρμογής καθορίστηκε ως ακολούθως:

• Κάτω από 30 ετών: 8% προσαρμογή στον αριθμό ετήσιων μισθών
• Για ηλικίες 31-35: 10%
• Για ηλικίες 36-45: 23%
• Για ηλικίες 46-50: 18%
• Για ηλικίες 51-55: 17%
• Για ηλικίες 56-64: 10%

Για παράδειγμα, αν κάποιος υπάλληλος εντάχθηκε στο σχέδιο και απολάμβανε ετήσιου μισθού €45 χιλ. περιλαμβανομένου βασικού και τιμάριθμου και είχε 15 χρόνια υπηρεσίας και η ηλικία του είναι 42 ετών, τότε θα λάβει ως αποζημίωση €45 χιλ. επί τα 15 χρόνια υπηρεσίας επί 23% που είναι το ποσοστό προσαρμογής.

Ο υπάλληλος αυτός θα λάβει περίπου ως αποζημίωση €155,2 χιλ.

Οι €150 χιλ. θα είναι αφορολόγητα και θα φορολογηθεί μόνο το υπόλοιπο ποσό με βάση τους ισχύοντες συντελεστές. Το μεγαλύτερο ποσό αποζημίωσης έχει καθοριστεί στις €170 χιλ.

Επιπρόσθετα υπήρχε για τους υπαλλήλους που εργάζονται στη Λεμεσό, τη Λάρνακα και την Πάφο, ένα επιπλέον ποσοστό 5% προσαρμογής. Ο λόγος που παραχωρείτο το κίνητρο αυτό στους εκτός Λευκωσίας υπαλλήλους είναι γιατί η Τράπεζα θέλει να κεντροποιήσει τις υπηρεσίες της στη Λευκωσία.

Το σχέδιο προέβλεπε επίσης την παραχώρηση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για δύο συνεχή χρόνια και δύο χρόνια για ομαδική ασφάλιση ζωής. Επίσης προέβλεπε όπως η τιμολόγηση των δανείων όσων αποχωρήσουν εθελουσίως θα ισχύσει όπως είναι του υφιστάμενου προσωπικού και με βάση τις οποιεσδήποτε μεταβολές, επί του επιτοκίου, χωρίς οποιοδήποτε χρονικό όριο.

Λέμε “ναι” στην απόφαση ζωής για εθελούσια έξοδο, με μεγάλη σύνεση και προσοχή

Η θέση των συλλόγων μας, όπως και στη διαδικασία εθελουσίας εξόδου που πραγματοποίησε η Alpha Bank το 2014, εξακολουθεί να είναι σταθερή. Πρόκειται για μία απόφαση ζωής που στο αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον μπορεί να αποτελέσει μία διέξοδο διαφυγής με θετικές συνέπειες.

Τονίζουμε κατηγορηματικά ότι κάθε συνάδελφός μας που προβληματίζεται για τη συμμετοχή του σε αντίστοιχα προγράμματα οφείλει να εξετάσει ενδελεχώς όλους τους παράγοντες και τις προϋποθέσεις, γιατί μετά την υπογραφή της αίτησης συμμετοχής, στη συνέχεια αυτή δεν μπορεί να ανακληθεί.

Ωστόσο, θέλουμε να επισημάνουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δηλώνουν συμμετοχή σε προγράμματα εθελουσίας εξόδου συνάδελφοί μας που δεν έχουν συμπληρώσει τις συνταξιοδοτικές τους προϋποθέσεις. Δυστυχώς, έχουμε βιώσει στο παρελθόν αντίστοιχες άστοχες επιλογές συναδέλφων που τους οδήγησαν σε οικονομικό και οικογενειακό αδιέξοδο, δυσχεραίνοντας σε μεγάλο βαθμό το επίπεδο διαβίωσής τους.

Γι αυτό για μία ακόμα φορά εφιστούμε την προσοχή σε όλους τους συναδέλφους ότι μία τέτοια απόφαση απαιτεί προηγουμένως ενδελεχή έρευνα και μελέτη σχετικά με τις συνταξιοδοτικές προϋποθέσεις και πρέπει εν τέλει να λαμβάνεται μόνο όταν διαπιστωθεί με απόλυτη βεβαιότητα ότι η συμμετοχή στη διαδικασία είναι προς το συμφέρον του εκάστοτε συναδέλφου.

Ο σύλλογός μας παραμένει πάντα δίπλα σε κάθε συνάδελφο που προβληματίζεται για τα ασφαλιστικά του ζητήματα και ο καθένας μπορεί να απευθύνει ερωτήματα και να ζητήσει διευκρινίσεις από τους έμπειρους ασφαλιστικούς μας συμβούλους, συναδέλφους Νίκο Αλεξόπουλο και Μαρία Φιλιπποπούλου, που είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεση των συναδέλφων.

Πηγές:

www.newsbomb.com

http://www.kathimerini.gr/

http://www.bankwars.gr/

http://www.euro2day.gr/

http://news247.gr/

 

  • ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ.

   Σημαντικά στοιχεία ως προς την πορεία των διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ για την Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου & Επενδύσεων (TTIP) φέρνει στο φως το παρακάτω άρθρο του Γιώργου Κολέμπα. Μέσα από το άρθρο γίνονται, ωστόσο, ορατές και οι εγγενείς αδυναμίες του κινήματος, καθώς, πουθενά οι 500 εκπρόσωποι των διάφορων πρωτοβουλιών των πολιτών και των κοινωνικών οργανώσεων που "συγκροτούν" το κίνημα κατά της TTIP δεν αναφέρονται στους πραγματικούς λόγους που ωθούν τις κυβερνήσεις -και τις  οικονομικες ελίτ που βρίσκονται  πίσω από αυτές-  στο να συνάπτουν τέτοιου είδους συμφωνίες με βάση τις οποίες πολυεθνικές εταιρείες μπορούν (μέσω του περίφημου μηχανισμού ISDS) να μηνύουν κράτη (όταν αυτά λαμβάνουν μέτρα προστασίας των καταναλωτών, των εργαζομένων, της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος κλπ. , μέτρα δηλαδή που θίγουν την κερδοφορία των πολυεθνικών)  !

   Έτσι η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση αντιμετωπίζεται από το "κίνημα κατά της TTIP" -και κατά άλλων παρόμοιων συμφωνιών όπως είναι η CETA, TiSA,TPP- ως ένα ακόμη κακό αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού που μπορεί να αντιμετωπιστεί με  διατύπωση "εναλλακτικών" προς τις σημερινές νεοφιλελεύθερες πολιτικές εμπορίου και οικονομίας...για μια "εναλλακτική οικονομία και ένα δίκαιο εμπόριο" !!!  ενώ, στην πραγματικότητα, οι λόγοι που ωθούν τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ των δύο πλευρών του Ατλαντικού στη σύναψη παρόμοιων συμφωνιών δεν έχουν να κάνουν με τίποτε άλλο παρά μόνο με το  άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών (κεφαλαίου,εμπορευμάτων,προϊόντων,εργασίας) ως απαραίτητη προϋπόθεση για την περαιτέρω οικονομική επέκταση των πολυεθνικών.
Όμως το πώς ακριβώς θα γίνουν πράξη...οι ευχές για "δίκαιο εμπόριο" μέσα σε καθεστώς πλήρους απελευθέρωσης των αγορών και των μηχανισμών που τις επιβάλλουν (ΠΟΕ,ΕΕ, κλπ) δεν δείχνει να απασχολεί ιδιαίτερα τους θιασώτες του κινήματος. Αναρωτιόμαστε λοιπόν. Μήπως όλοι αυτοί παλεύουν τελικά για μια "καλή Παγκοσμιοποίηση"  οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο στον εξωραϊσμό της σημερινής βαρβαρότητας;

Φυσικά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το κίνημα κατά της TTIP έχει κάποια αποτελέσματα...

   Εν πάσει περιπτώσει το άρθρο κάνει λόγο για "αποτυχία" της 12ης συνάντησης των διαπραγματευτών*...παρά τις προσπάθειες του Μάρτιν Σουλτς (ως προέδρου του ΕΚ) να εξασφαλίσει πλειοψηφία και να βγάλει ψήφισμα για συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Έτσι-κατά τον αρθρογράφο- δίνεται χρόνος να αντιμετωπισθεί και το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει το κίνημα: Να πειστούν τα βορειοευρωπαϊκά συνδικάτα των εργαζομένων έτσι ώστε να ταχθούν ενάντια στην συμφωνίιαα καθώς ,προς το παρόν, μόνο τα γερμανικά συνδικάτα έχουν πάρει θέση ενάντια στην υπογραφή της TTIP. Για τα δικά μας συνδικάτα βέβαια ούτε λόγος-έχουν άλλες πιο σοβαρές ασχολίες...στη Ρόδο αίφνης!

  • Διαβάστε το άρθρο του Γιώργου Κολέμπα ΕΔΩ.


*Οι διαπραγματευτές της TTIP -στα δεξιά ο Ignacio Garcia Bercero (ΕΕ) και αριστερά ο Dan Mullaney (ΗΠΑ)

Σχολιασμός-Σπύρος Μητροτάσιος

Του Σπύρου Μητροτάσιου

  Εν μέσω μιάς αναταραχής που ταράζει ξανά τα λιμνάζοντα νερά της ελληνικής κοινωνίας...η Βουλή των Ελλήνων προχώρησε στις 25/01/2016 στην "Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την προώθηση και αμοιβαία προστασία των επενδύσεων". 

Λίγα λόγια για την Συμφωνία.

   Η συμφωνία αυτή με τα ΗΑΕ, δηλαδή με τα επτά ομόσπονδα Εμιράτα (Άμπου Ντάμπι, Αϊμάν, Ντουμπάι, Ουμ αλ-Καϊγιάν, Ρας αλ-Καϊμά, Σάρια & Φουτζέιρα),  είναι η τεσσαρακοστή δεύτερη1 Συμφωνία Προώθησης & Προστασίας Επενδύσεων (ΣΠΠΕ) πoυ συvάπτει η Ελλάδα μετά τo 1989, και η πρώτη μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας2 .

  Είχε υπογραφεί στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2014 και υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) στις 15 Μαΐου 2014.

  Η διάρκειά της είναι δεκαετής και ο σκοπός της , σύμφωνα με την παρ.4 της Αιτιολογικής Έκθεσης του νόμου, είναι «η εξασφάλιση νομικής προστασίας στις επενδύσεις πoυ πραγματoπoιoύv επεvδυτές τoυ εvός Συμβαλλόμεvoυ Μέρoυς στo έδαφος τoυ άλλου Συμβαλλόμεvoυ Μέρoυς» .

  Περιλαμβάνει , δεκατέσσερα (14) άρθρα, με τα οποία εξασφαλίζεται:

  • η πληρέστερη δυνατή προστασία τωv επεvδύσεωv από απαλλοτριώσεις (εμπράγματων αλλά και ενοχικών δικαιωμάτων) ή εθνικοποίησης επένδυσης, oι οποίες μπορεί vα γίνουν μόνο για λόγους δημόσιου συμφέροντος και με νόμιμες διαδικασίες (;)

  • μία λεπτομερής διαδικασία επίλυσης διαφoρώv...

   Με απλά λόγια η Συμφωνία αυτή δίνει την δυνατότητα στις κληρονομικώ δικαίω οικογενειακές δυναστείες των σεϊχηδων και των Εμίρηδων (σ.σ.στα ΗΑΕ δεν επιτρέπεται η λειτουργία πολιτικών κομμάτων) να προσφεύγουν από εδώ και στο εξής δικαστικά εναντίον της Ελλάδας με τον ισχυρισμό ότι η επένδυσή τους βλάπτεται άσχετα εάν αυτή η ζημιά προέρχεται από πολιτικές που εφαρμόζει το κράτος για λόγους δημοσίου συμφέροντος!!!

Μάλιστα το άρθρο10 πρoβλέπει, σχετικά με τov τρόπο επίλυσης διαφoρώv που είναι δυνατό να ανακύψουν μεταξύ επεvδυτή-Κράτους, αρχικά μία φιλική διευθέτηση και, εν συνεχεία, δικαίωμα προσφυγής του επενδυτή σε εθνικά ή σε ακόμα και σε διεθνή (κατ'επιλογήν του !!!) ad hoc δικαστήρια3,

   Και σε ποιές περιπτώσεις μπορεί ο "εμιρατινός επενδυτής" να εγείρει αξιώσεις και να μηνύσει την χώρα μας;

 

          Να τι λέει σχετικά η 'Εκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους: 15 Ιανουρίου 2016:

« Β. Από τις επιμέρους ρυθμίσεις της Συμφωνίας ενδέχεται να προκληθούν δαπάνες σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού από τυχόν καταβολή:

- Αποζημίωσης σε περίπτωση απαλλοτρίωσης ή εθνικοποίησης που αφορά επένδυση των ΗΑΕ. (άρθρο 5)
- Αποζημίωσης ή άλλου είδους επανόρθωσης των ζημιών που υφίστανται επενδύσεις των ΗΑΕ λόγω i) πολέμου, έκτακτων αναγκών ή πολιτικών αναταραχών σε ελληνικό έδαφος κ.λπ., καθώς και ii) επίταξης. (άρθρο 6)

Μάλιστα "το ύψος των δαπανών εκ των παραπάνω αιτιών δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί, διότι εξαρτάται από πραγματικά γεγονότα (αγοραία αξία επένδυσης, ύψος αμοιβών διαιτητών, επίδικο αντικείμενο κ.λπ.)" όπως καταλήγει η Εκθεση.


   Α
πό τα παραπάνω είναι προφανές ότι η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης συνεπάγεται -όχι μόνο άγριες νεοφιλελεύθερες πολιτικές αλλά και - "εξασφαλίσεις" σε επενδυτές πρωτοφανείς στην ιστορία της πολιτικής και της οικονομίας. Εξασφαλίσεις οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στον διασυρμό ενός κυρίαρχου (στον έναν ή στον άλλον βαθμό) κράτους" από "Πρωθυπουργούς" τύπου Σεΐχη Μοχάμετ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ (foto)) και "Αρχηγούς Κρατών" - τύπου Χαλίφα μπιν Ζαγέντ αλ Ναχαγιάν5 , των ΗΑΕ - των οποίων η προσωπική περιουσία το 2008 υπολογίζονταν,αθροιστικά, σε 41 δισεκατομύρρια δολλάρια ΗΠΑ.

   Το πόσο αρνητική, τώρα, για την χώρα μας μπορεί να αποβεί η παραπάνω συμφωνία (ή και παρόμοιες) το βλέπουμε και από τα αποτελέσματα παρόμοιων συμφωνιών με βάση τις οποίες "ολόκληρες" κυβερνήσεις μηνύθηκαν από μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, τράπεζες κλπ . ακριβώς λόγω της δυνατότητας προσφυγής των εταιρείών σε ένδικα μέσα. Παρατίθενται ενδεικτικά:

  • η περίπτωση του Εκουαδόρ με την Occidental Petroleum6 όπου η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου ήταν διαταγή πληρωμής υπέρ της Occidental του εξωφρενικού ποσού των 1,76 δις δολλαρίων (US$1,769,625,000)

  • η περίπτωση της Λιβύης όπου η απόφαση ήταν διαταγή πληρωμής US$935 million υπέρ εταιρείας του Κουβεϊτ7 για ακύρωση επένδυσης

    αλλά και η "δική" μας

  •  περίπτωση της Τσέχικης Postova Bank8 η οποία βάσει της διμερούς συμφωνίας Τσεχίας-Ελλάδας διεκδίκησε ανεπιτυχώς9 αποζημίωση για τις απώλειές της σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, τα οποία κουρεύτηκαν τον Μάρτιο του 2012

   Περαιτέρω σχόλια μάλλον περιττεύουν.

Οι πολιτικές δυνάμεις και οι βουλευτές οι οποίοι ψηφίζουν τέτοιου είδους συμφωνίες10 αναλαμβάνουν πολύ μεγάλες ευθύνες. Μάλιστα η εν λόγω συμφωνία με τα ΗΑΕ δεν είναι η μοναδική που "έτρεξε" στην παρούσα φάση. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κύρωσή της έρχεται ακριβώς την ίδια στιγμή (δύο ημέρες πριν για την ακρίβεια) με τις νέες διμερείς συμφωνίες Ελλάδας-Ισραήλ που υπογράφηκαν στο πλαίσιο του 2ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ (το 1ο έγινε το 2013) κατά την διάρκεια του οποίου ο Πρωθυπουργός υπογράμμισε "τη δέσμευσή μας να ενισχύσουμε την προσπάθεια ισραηλινών επιχειρήσεων να αξιοποιήσουν την πληθώρα επενδυτικών ευκαιριών που προωθούμε στην Ελλάδα11.   Επενδυτικός πυρετός...

     Όμως ο Ελληνικός Λαός έχει δικαίωμα να γνωρίζει για τις απαράδεκτες ρυθμίσεις και το περιεχόμενο όλων αυτών των διμερών "επενδυτικών" συμφωνιών που υπογράφονται διαχρονικά από τις Κυβερνήσεις του τόπου μας.

    Θα επανέλθουμε με αφορμή την επικείμενη έναρξη του 12ου γύρου των διαπραγματεύσεων της πλέον επικίνδυνης -για τις ασθενέστερες οικονομίες και τους Λαούς της Ευρώπης- συμφωνίας  ...της περιβόητης Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου & Επενδύσεων (T T I P) μεταξύ ΗΠΑ -ΕΕ.12

 

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

(1) Οι υπόλoιπες σαράντα μία έχoυv συvαφθεί με τηv Ουγγαρία τo 1989, με τηv Τσεχοσλοβακία, τo Ζαΐρ, τηv Αλβανία και τη Ρουμανία τo 1991, με τηv Κύπρο, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τηv Πολωνία και τηv Τυνησία τo 1992, με τη Βουλγαρία, τηv Αρμενία, τη Ρωσία και τηv Αίγυπτο τo 1993, με τo Μαρόκο, τηv Ουκρανία και τη Γεωργία τo 1994, με τηv Κορέα και τη Λεττovία τo 1995, με τηv Κούβα, τη Χιλή, τη Λιθουανία και τηv Κροατία τo 1996, με τo Ουζμπεκιστάν, τηv Εσθονία, τη Σλοβενία, τηv Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και τov Λίβανο τo 1997, με τη Μολδαβία και τη Νότιο Αφρική τo 1998, με τηv Αργεντινή τo 1999, με τηv Τουρκία, την Αλγερία, τo Μεξικό και τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη τo 2000, με τo Ιράν και τo Καζακστάν τo 2002, με τη Συρία το 2003, με το Αζερμπαϊτζάν το 2004, με την Ιορδανία το 2005, με την Ινδία το 2007 και με το Βιετνάμ το 2008 (βλ.παρ1 της Αιτιολ.Εκθεσης του Νόμου)

(2) –βάσει της οποίας οι διεθνείς συμφωνίες επενδύσεων καθίστανται αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον Κανονισμό 1219/2012 (ο.π.)

(3) Τα διεθνή αυτά δικαστήρια συνίστανται κατά περίπτωση (ad hoc) σύμφωνα με τους κανόνες περί διαιτησίας της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (UNCITRAL)...όπως εκάστοτε ισχύουν. Οι αποφάσεις τους είναι τελεσίδικες και δεσμευτικές (βλ.άρθρο 10παρ3, 4 & 5 της Σύμβασης)

(4)(foto) Μοχάμετ μπιν Ρασίντ Αλ Μάκτουμ Πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Κυβερνήτης του Ντουμπάι

(5) https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%86%CE%B1_%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD_%CE%96%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CF%84_%CE%B1%CE%BB_%CE%9D%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD

(6) Occidental Petroleum Corporation and Occidental Exploration and Production Company v. The Republic of Ecuador, ICSID Case No. ARB/06/11

(7) Mohamed Abdulmohsen Al-Kharafi & Sons Co. v. Libya and others, Final Arbitral Award

(8) Poštová Banka, a.s. and Istrokapital SE v. The Hellenic Republic, ICSID Case No. ARB/13/8

(9) http://www.parapolitika.gr/article/157045/dikaiosi-gia-tin-ellada-kai-psi-apo-diaititiko-dikastirio

(10) Έκθεση Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας & Εξωτερικών προς τη Βουλή των Ελλήνων, Αθήνα 19 Ιανουαρίου του 2016
   «Ο Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο Ειδικός Αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΔΗΜ.ΑΡ., ο Ειδικός Αγορητής του «Ποταμιού», ο Ειδικός Αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων –   Εθνική Πατριωτική Δημοκρατική Συμμαχία και ο Ειδικός Αγορητής της Ένωσης Κεντρώων εισηγήθηκαν την ψήφιση του ανωτέρω σχεδίου νόμου, ο Ειδικός Αγορητής του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή επιφυλάχθηκε για την τελική τοποθέτησή του κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου στη Βουλή, ενώ ο Ειδικός Αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας το καταψήφισε

(11) Κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού με τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, κ. Μπ. Νετανιάχου, κατά τις εργασίες του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ

(12) REPORT OF THE ELEVENTH ROUND OF NEGOTIATIONS FOR THE TRANSATLANTIC TRADE AND INVESTMENT PARTNERSHIP

 

Το παρόν άρθρο του συναδ/φου Γιώργου Παυλόπουλου* που εστάλη στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο δημοσιεύεται αυτούσιο καθώς- πέρα από τις όποιες ιδεολογικές αφετηρίες και αναγνώσεις που διαγράφονται στο κείμενο και που ο καθένας μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί- θεωρούμε ότι συνεισφέρει στην ενημέρωση πάνω στο φλέγον ζήτημα των "κόκκινων δανείων".
««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««««

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε το νομοσχέδιο για το «άνοιγμα της αγοράς κόκκινων δανείων”, δηλαδή την δυνατότητα τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας να πωλούν σε τρίτους (στα επονομαζόμενα distressfunds) δάνεια που εμφανίζουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των 90 ημερών. Σε πρώτη φάση το νομοσχέδιο προβλέπει την δυνατότητα οι τράπεζες να πωλούν καθυστερημένα επιχειρηματικά δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων (τζίρος επιχείρησης άνω των 50 εκατ ευρώ ή πάνω από 250 εργαζόμενοι στον όμιλο) καθώς και στεγαστικά η καταναλωτικά δάνεια τα οποία δεν έχουν υποθήκη Α’ κατοικία. Εκτιμάται ότι αφορά κατ αρχή 100 περίπου μεγάλες υπερχρεωμένες εταιρίες, σχεδόν 7 δις ευρώ καθυστερημένα στεγαστικά δάνεια για Β’ η εξοχική κατοικία, καθώς και την πλειοψηφία των καταναλωτικών δανείων (από τα 24 δις ευρώ μόνο τα 3 δις έχουν υποθήκη ακίνητο και εξαιρούνται). Μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2016, θα επεκταθεί και στα υπόλοιπα επιχειρηματικά δάνεια που σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΕΒΕΑ αφορούν 120.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις με καθυστερούμενα δάνεια. Σημειωτέον ότι η πώληση δανείου δεν αφορά μόνο το καθυστερημένο δάνειο αλλά συμπαρασύρει και τις ενήμερες οφειλές του δανειολήπτη!!

Η κριτική που έχει γίνει μέχρι σήμερα στο εν λόγω νομοσχέδιο έχει επικεντρωθεί στην διάσταση: «θα έρθουν τα κοράκια να φάνε τα σπίτια του κόσμου». Αυτό πιθανά θα γίνει πραγματικότητα αργότερα όταν θα εντάσσονται και άλλες κατηγορίες δανειοληπτών, όμως άμεσα δεν είναι αυτή η κύρια πλευρά του. Τραπεζίτες και ξένοι τοκογλύφοι δεν θέλουν «να βάλουν χέρι» ΤΩΡΑ σε μια καταστραμμένη αγορά Α΄ κατοικίας. Εξάλλου η πρόσφατη τροποποίηση του νόμου «Κατσέλη» αδυνατίζει μεν εμφανώς την προστασία του δανειολήπτη με Α΄ κατοικία, αλλά θέτει και όρια που καλύπτουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ μεγάλες κοινωνικές κατηγορίες (πχ εισόδημα άγαμου € 8.180 ετησίως και αντικειμενική αξία ακινήτου € 120.000, ζευγάρι εισόδημα € 13.917 και αντικειμενική € 160.000, και για κάθε παιδί επιπλέον εισόδημα € 3.361 και επιπλέον αξία ακινήτου € 20.000). Φυσικά ακριβές κατοικίες και εξοχικά θα βγούν στο σφυρί , αλλά αυτό μπορούν να το κάνουν απευθείας οι τράπεζες και χωρίς τα distressfunds. Δευτερευόντως έχει ασκηθεί κριτική στο νομοσχέδιο από μικροαστική οπτική που αναδεικνύει κυρίως τον κίνδυνο «αφελληνισμού» υπερχρεωμένων εταιρειών. Όμως το νομοσχέδιο για την πώληση κόκκινων δανείων αφορά πιο σύνθετες και βαθιές διαδικασίες με βασική συνισταμένη την ενίσχυση και αναδιάρθρωση του Ελληνικού Κεφαλαίου .

Α) Η άμεση ενίσχυση στο Κεφάλαιο. Μετά το σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όπου το Ελληνικό Δημόσιο και ο πολίτης της χώρας πλήρωσαν 57 δις ευρώ (40 δις άμεση ζημιά και 17 δις αναβαλλόμενος φόρος) για να σωθούν οι τραπεζίτες, τώρα έρχεται ο δεύτερος γύρος ενίσχυσης των εγχώριων και ξένων κεφαλαιοκρατών μέσα από την διαδικασία των λεγόμενων distressfunds. Αυτή τη φορά θα ενισχυθεί και θα αναδιαρθρωθεί μέρος του Παραγωγικού Κεφαλαίου. Πολλές από τις «υπερδανεισμένες» επιχειρήσεις μπορούν να επιβιώσουν με έναν συνδυασμό περικοπής δανείων και μερικής ενίσχυσης από παλιούς η νέους ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τα δάνεια των εταιριών θα αγορασθούν με έκπτωση -50% για τις βιώσιμες επιχειρήσεις μέχρι -90% για τα χαμηλής εισπραξιμότητας. Με αυτό τον τρόπο οι παλιοί ιδιοκτήτες μπορούν να επιτύχουν άνετα διαγραφές χρεών της τάξης περισσότερο του 50% και να συνεχίσουν να κατέχουν τις εταιρίες τους. Ακόμα δε χειρότερα πολλοί επιχειρηματίες που οι εταιρίες τους έχουν ουσιαστικά χρεοκοπήσει, οι ίδιοι όμως έχουν βγάλει τα λεφτά τους έξω ή τα έχουν κρύψει, θα φτιάξουν ένα νέο σχήμα (πιθανό μαζί με κάποιον ξένο επενδυτή) και θα ξαναγοράσουν την δική τους ή άλλη εταιρία από τα distressfundsμε λίγα χρέη. Αυτή η διαδικασία σε συνάρτηση με την δυνατότητα εξαγορών-συγχωνεύσεων, ενισχύει πολλές μερίδες του εγχώριου Κεφαλαίου με αποτέλεσμα φορείς από τον ΣΕΒ μέχρι εκπροσώπους μικρομεσαίων επιχειρήσεων (πχ ΕΒΕΑ, κλπ) να τοποθετούνται ευνοϊκά για το νομοσχέδιο.

Στο σημείο αυτό χρειάζονται 2 διευκρινήσεις. Η πρώτη διευκρίνιση αφορά την άποψη που διακινούν οι υπέρμαχοι του νομοσχεδίου, και συνοψίζεται στο ότι αυτή η διαδικασία προωθεί την ανάπτυξη γιατί θα πέσει φρέσκο χρήμα στην αγορά και οι τράπεζες θα αποκτήσουν ρευστότητα να χρηματοδοτήσουν την οικονομία . Η απλοϊκή αυτή προσέγγιση απέχει από την πραγματικότητα. Όλη αυτή η διαδικασία ενισχύει μεν μερίδες του Κεφαλαίου αλλά δεν συνεπάγεται αυτομάτως μία συνολική ανάκαμψη της οικονομίας (π.χ. σε περιόδους κρίσης η μείωση των δανείων μιας εταιρίας, είτε η εξαγορά από ένα νέο μέτοχο δεν συνεπάγεται νέες επενδύσεις, προσλήψεις εργαζομένων, ανοδικό κύκλο, κλπ). Επιπλέον είναι αμφίβολο αν οι ιδιωτικές τράπεζες θα αποκτήσουν ικανή ρευστότητα για νέες χρηματοδοτήσεις όταν καλύπτουν την υστέρηση των Καταθέσεων σε σχέση με τις Χορηγήσεις με ακριβά κεφάλαια της Κεντρικής τράπεζας (μέσω του ELA) ύψους 80 δις ευρώ.

Η δεύτερη διευκρίνηση αφορά το ερώτημα αν η πώληση με έκπτωση των δανείων συνεπάγεται ζημιές για τις Τράπεζες. Αυτό δεν ισχύει διότι οι τράπεζες θα πωλήσουν είτε δάνεια με χαμηλή εισπραξιμότητα, είτε δάνεια στα οποία έχουν ήδη καταλογίσει ζημιές (προβλέψεις δανείων), οπότε από την πώληση συνήθως θα προκύπτει κέρδος. Σε τελική ανάλυση ο λαός έχει πληρώσει με 57 δις ευρώ το τραπεζικό σύστημα μέχρι σήμερα και από αυτά τα χρήματα θα επιμεριστούν τα κέρδη σε Χρηματικό και Παραγωγικό Κεφάλαιο.

Β) Ενίσχυση- Συγκέντρωση του Κεφαλαίου. Η ανωτέρω διαδικασία αναδιάρθρωσης θα περιλάβει πολλές συγχωνεύσεις η εξαγορές επιχειρήσεων, ενώ το νομοσχέδιο προβλέπει την εγκατάσταση με συνοπτικές διαδικασίες νέων διοικήσεων στις εταιρίες που θα ενταχθούν σε αυτές τις ρυθμίσεις. Οι πιο δυναμικές επιχειρήσεις θα αποκτούν μέσω των distressfundsείτε άλλες ομοειδείς επιχειρήσεις είτε τα περιουσιακά τους στοιχεία. Θα επεμβαίνουν στον ανταγωνισμό, και θα εκκαθαρίζονται οι πιο αδύναμες. Θα υπάρξουν και μεγάλες επιχειρήσεις που θα εκκαθαριστούν στην αρχή αλλά οι μικρομεσαίες θα πληρώσουν αναλογικά μεγαλύτερο τίμημα στην δεύτερη φάση μετά το 2016. Πάντως δεν είναι τυχαίο ότι αρχικά το νομοσχέδιο αφορά επιχειρήσεις με μεγάλο μερίδιο αγοράς. Πρόκειται για μια ακόμη επιβεβαίωση της μαρξιστικής άποψης περί συγκέντρωσης –συγκεντροποίησης του Κεφαλαίου σαν απάντηση στη οικονομική κρίση

Γ) Ο ξένος παράγοντας. Οι μεγάλοι παίκτες (funds, εταιρίες, κλπ) που θα συμμετάσχουν στην διαδικασία θα είναι ξένων συμφερόντων και θα επιδιώξουν να έχουν σχέση με τραπεζικά ιδρύματα γιατί αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να υπάρξει εσωτερική πληροφόρηση αλλά και συνεννόηση στην πώληση δανείων. Αν ληφθεί υπόψη ότι οι τράπεζες ελέγχονται σχεδόν πλήρως από ξένα κεφάλαια, και το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει αδυναμία νέων χρηματοδοτήσεων, γίνεται φανερό ότι τα ξένα Κεφάλαια αποκτούν ακόμα ένα εργαλείο διείσδυσης και ελέγχου της χώρας. Επιπλέον δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι το ΤΧΣ που ελέγχεται από τους ξένους δανειστές, αναβαθμίζει θεαματικά την εμπλοκή του στην Διοίκηση των Τραπεζών και των δανείων. Είναι βέβαιο ότι κλάδοι της Ελληνικής οικονομίας που έχουν δυναμική αλλά και Χρέη θα αποτελέσουν στόχο ελέγχου από ξένα Κεφάλαια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τομέας του Τουρισμού, των Τροφίμων κλπ Αυτή η διάσταση είναι βέβαιο ότι αντικατοπτρίζει τους φόβους μερίδων του ελληνικού Κεφαλαίου για αυτό και παρατηρούμε ότι όψεις της έχουν υιοθετηθεί από αστικά κόμματα και οικονομικούς αναλυτές. Όμως δεν αντανακλά την προσέγγιση των δυναμικότερων μερίδων του Ελληνικού κεφαλαίου, οι οποίες εκτός από απειλές βλέπουν και ευκαιρίες, πόσο μάλλον όταν το σύνολο των Ελλήνων επιχειρηματιών έχει αποδεχθεί το τίμημα της ετεροβαρούς συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Κεφάλαιο

Δ) Κερδοσκοπική Διάσταση. Με βάση το νέο νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα σε εταιρίες με κεφάλαιο μόλις € 100.000, να αγοράζουν και να πωλούν δάνεια εκατομμυρίων. Οι φορείς της αγοράς εκτιμούν ότι το άμεσο περιθώριο κέρδους αυτών των εταιρειών θα κυμαίνεται τουλάχιστον σε 10-12% επί της αρχικής αξίας κάθε δανείου. Αν ληφθεί υπόψη ότι τα συνολικά καθυστερημένα δάνεια ανέρχονται σε 110 δις ευρώ και από αυτά μόνο 20 δις μπορούν να εξαιρεθούν λόγω άμεσης σχέσης με Α κατοικία , απομένει ένα ικανοποιητικό ποσό 90 δις ευρώ προς διαχείριση, που μπορεί να αποδώσει σημαντικά κέρδη. (π.χ. μόνο το 1/3 να αναληφθεί από distressfunds μεταφράζεται σε άμεσα κέρδη τουλάχιστον 3 δις ευρώ). Όμως η εμπλοκή των distressfunds δεν εξαντλείται στο άμεσο κέρδος από αγορά και πώληση δανείων. Τα έμμεσα κέρδη για το Κεφάλαιο πιθανότατα θα είναι πολλαπλάσια. Εγχώριες εταιρίες οι οποίες έχουν αξία αλλά λόγω της οικονομικής συγκυρίας εμφανίζουν καθυστερήσεις δανείων, μπορούν άνετα να αποτελέσουν στόχο άλλων εταιρειών και να παραχθούν έμμεσα υπεραξίες. Λαμβάνοντας δε και την εμπειρία του παρελθόντος, το πιο πιθανό είναι οι δημιουργούμενες υπεραξίες από τις αγοροπωλησίες δανείων να καταλήγουν σε χώρες με χαμηλό συντελεστή φορολογίας

Ε) Η «γκρίζα» διάσταση . Μέσω της διαδικασίας των distressfunds δημιουργείται ένα «παράλληλο τραπεζικό σύστημα» , το οποίο θα λειτουργεί μέσα σε ένα «γκρίζο» και πιο αδιαφανές περιβάλλον (υπάρχει μέχρι και πρόβλεψη απευθείας χρηματοδότησης των επιχειρήσεων από fund). Τώρα οι τραπεζίτες μπορούν να μεταβιβάσουν δάνεια, απαλλασσόμενοι των ευθυνών τους για τις αμαρτίες του παρελθόντος (π.χ. θαλασσοδάνεια που ενέκριναν για τα οποία μπορούν να ζητηθούν ευθύνες. Το ίδιο φυσικά μπορεί να συμβεί με τους παλιούς ιδιοκτήτες των εταιριών που χρεοκόπησαν, οι οποίοι πολλές φορές έχουν οικονομικές και ποινικές ευθύνες. Επίσης είναι γνωστό ότι τα επιχειρηματικά δάνεια σχεδόν πάντοτε συνοδεύονται και από προσωπική εγγύηση του επιχειρηματία. Τώρα υπάρχει μια διαδικασία ο επιχειρηματίας να απαλλαγεί πιο εύκολα από επισφαλή δάνεια που απειλούν την ατομική του περιουσία. Πχ . Ο «ανοικτοχέρης» τραπεζίτης που δάνεισε το «λαμόγιο» χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις, μπορεί να πωλήσει χωρίς συνέπειες το καθυστερημένο και μη εισπράξιμο δάνειο με έκπτωση -90%, και καθαρίζουν όλοι με πληρωμή του 20% του αρχικού ποσού (10% το δάνειο + 10 % προμήθεια το fund).

Όπως προαναφέρθηκε τα distressfunds είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουν άμεση σχέση με τις τράπεζες. Επίσης ανεξάρτητα από την νομική μορφή, η λειτουργία τους θα προσομοιάζει με αυτό που στα χρηματοοικονομικά λέγεται SPV (SpecialPurposevehicle) , δηλαδή «όχημα» με συγκεκριμένο σκοπό και περιορισμένη διάρκεια. Αφού αναδιαρθρώσουν τις επιχειρήσεις τα δάνεια των οποίων αγόρασαν, στην συνέχεια θα τα πουλήσουν πίσω είτε στις ίδιες τις τράπεζες που τα αγόρασαν αρχικά είτε στην δευτερογενή αγορά δανείων που θα έχει δημιουργηθεί. Αν σε αυτά τα πλαίσια προστεθούν οι τριγωνικές σχέσεις τραπεζικών στελεχών – funds – επιχειρηματιών, αναμένεται να λειτουργήσει ένα «χρηματοοικονομικό πλυντήριο» το οποίο θα αναμορφώσει τον επιχειρηματικό χάρτη της χώρας χωρίς ιδιαίτερο έλεγχο από εποπτικούς μηχανισμούς.   

ΣΤ) Ιδεολογική διάσταση. Το επίσημο τραπεζικό σύστημα έχει αποτύχει εντελώς τόσο με το να δανειοδοτεί χωρίς σύνεση στο παρελθόν όσο και στο να στηρίξει σήμερα την ανάκαμψη της «πραγματικής» οικονομίας παρά τις τεράστιες ενέσεις χρήματος. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων και της απορρύθμισης που επιβλήθηκε τα τελευταία 20 χρόνια είναι παντελώς ανεπαρκές για να χειριστεί καταστάσεις όπως η σημερινή κρίση. Ούτε θέλει ούτε μπορεί να χαράξει μια πολιτική στήριξης συγκεκριμένων κλάδων και εταιρειών ώστε λειτουργήσουν «αντικυκλικά» στην συνεχή μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. Οι ιδιώτες τραπεζίτες δεν μπορούν να παίξουν το ρόλο του «συλλογικού καπιταλιστή». Ούτε επιθυμούν να ρισκάρουν σε εποχές οικονομικής συρρίκνωσης ούτε μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά τα συγκεντρωμένα επισφαλή δάνεια (πχ . δυσκολία συμφωνίας στην διαχείριση δανείου εταιρίας λόγω μεγαλύτερων εξασφαλίσεων μιας τράπεζας από άλλη, κλπ). Τέλος το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι παντελώς χρεωκοπημένο και κέρδη μπορούν να πραγματοποιηθούν κυρίως από την επιθετική διαχείριση του χαρτοφυλακίου των κόκκινων δανείων , αλλά αυτό θα απαξίωνε ακόμη περισσότερο το ίδιο το τραπεζικό σύστημα στα μάτια του πολίτη.

Για το λόγο αυτό επιστρατεύεται ένα παράλληλο τραπεζικό κερδοσκοπικό σύστημα με την μορφή των funds που θα αναλάβουν με την πρωτοκαθεδρία των ξένων να ξεκαθαρίσουν το τοπίο και μετά να αποχωρήσουν παίρνοντας τα άμεσα και έμμεσα κέρδη από την εμπλοκή τους και αφήνοντας το επίσημο τραπεζικό σύστημα με λιγότερους «λεκέδες».

Η συζήτηση των τελευταίων ημερών για το θέμα της εκχώρησης των κόκκινων δανείων διεξάγεται με ένα συνδυασμό υποκρισίας και αποσιωπήσεων. Απύθμενη υποκρισία από την Κυβέρνηση που μέσα σε 1 χρόνο νομιμοποίησε την παρουσία αυτών που θεωρούσε «γύπες των αγορών» . Υποκρισία και από την επίσημη αντιπολίτευση η οποία αναλώθηκε σε ανέξοδη κριτική και δεν τόλμησε να ψελλίσει ότι θα καταργήσει το νόμο. Υποκρισία και παραπληροφόρηση από τα «παπαγαλάκια της Αγοράς» , που προσπαθούν να εξωραΐσουν τον ρόλο των distressfunds. Συγχρόνως όμως και επιλεκτικές αποσιωπήσεις. Σαφώς υποβαθμισμένες οι ευθύνες της Ε.Ε η οποία ενορχήστρωσε και πίεσε για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Πλήρης αποσιώπηση του γεγονότος ότι ένα Τραπεζικό Σύστημα υπο ουσιαστικό Δημόσιο έλεγχο θα διαχειριζόταν πολύ αποτελεσματικότερα και φιλολαϊκότερα το πρόβλημα των κόκκινων δανείων. Τέλος δε υπάρχει και η ειρωνεία της Ιστορίας. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των φιλομνημονιακών ήταν ότι η έξοδος από το ευρώ εξυπηρετεί τους ξένους και όσους έχουν κρύψει χρήματα για να αγοράσουν φθηνά περιουσιακά στοιχεία. Ε! λοιπόν αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα distressfunds, αλλά εντός Ευρώ.

                                                                                                                                             »»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»

* Ο Γιώργος Παυλόπουλος είναι εργαζόμενος στην Alpha Bank και Γενικός Σύμβουλος στην ΟΤΟΕ

lampros merantzisΕνδιαφέρουσες πλευρές του Πορίσματος της «Επιτροπής Σοφών» φέρνει στην επιφάνεια ο συνταξιούχος συνάδελφος Λάμπρος Μεραντζής (foto 1ος από αριστερά), ο οποίος διετέλεσε μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Αlpha Bank (πρ. Ιονικής).
 - Τι είναι ο Εικονικός Λογαριασμός Καθορισμένων Εισφορών (Notional Defined Contributions), και οι Ατομικοί Λογαριασμοί "νοητής κεφαλαιοποίησης" (Individual Notional Accounts);
 - Είναι εγγυημένη η εισφοροδοτική προσπάθεια του ασφαλισμένου στο τέλος του ενεργού του βίου, με βάση το παραπάνω σύστημα;

Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά καθώς και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία του Πορίσματος, θα βρείτε στο παρακάτω άρθρο όπως αυτό αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της "Ιονικής Ενότητας".